İslam şəriəti cəmiyyətin bütün
üzvlərinə və təbəqələrinə diqqət
yetirən, hər kəsin haqqını verən
kamil bir sistemdir. Onun
qaydalarından biri də atasını
itirmiş yetimə himayədarlıq
etməkdir. Ata nəvazişindən
məhrum olmuş bu kiçik uşaq
istədiyinə lazımınca nail ola
bilmir. Onun yeganə köməkçisi
Allah taaladır. Belə halda İslam
şəriəti yetimi himayəsinə
götürüb onu tərbiyələndirənə
böyük fəzilət bəxş etmişdir
Peyğəmbər (sav) buyurmuşdur:
"Öz yaxını olan və yaxını olmayan
yetimə himayədarlıq edən,
mənimlə cənnətdə belə
olacaqdır" – deyərək şəhadət və
orta barmağını bir yerdə
göstərdi"(Müslim: 4 2287 ? 2983.)
Yetimə əziyyət vermək Qurani
Kərimin çox ayələrində qadağan
edilmişdir.
Allah taala buyurur:
"Elə isə yetimə zülm etmə!" (əd-
Duha: 9).
"(Ya Peyğəmbər!) Dini (haqq-
hesab gününü) yalan hesab edəni
gördünmü? O elə adamdır ki,
yetimi itələyib qovar (haqqını
verməz);" (əl-Maun: 1-2).
Yəni, yetimi təhqir edər, ona
zülmkarlıq göstərər, yaxşılıq
etməz və onu yedizdirməz .
"Həqiqətən, yetimlərin mallarını
haqsızlıqla yeyənlərin yedikləri
qarınlarında oda çevriləcək və
onlar (qiyamətdə) alovlu
Cəhənnəmə girəcəklər." (ən-Nisa:
10).
Şübhə yoxdur ki, cəmiyyətdə
yaşayanların yetimlərə
himayədarlıq etmələri həmin
toplumda şəfqət və mərhəmətin
yayılması deməkdir.
Həmçinin yetimləri başsız
buraxmaq böyük fitnə-fəsaddır.
Əgər yetimi islah edən himayədar
olmasa o zəlalət içərisində
boğular və pis insanların əlinə
keçər. Ona görə İslam şəriəti
yetimə belə böyük əhəmiyyət
vermişdir.