Suni (vahabi) alimlərinin 18+ fetvalari.
Səhih Buxarinin Nikah bölməsində "Uşaqların
böyüklərlə evləndirilməsi" fəsli var. Hicrətin
dördüncü əsrində yaşamış təfsirçi alim Əbu
Bəkr
Cəssas özünün "Əhkam əl-Quran" kitabının
"Azyaşlıların evləndirilməsi" fəslində (c. 2, səh:
64-69) uyğun hökmə dair dəlillərini qeyd etmiş,
bu barədə Əbu Hənifə, Əbu Yusif, Məhəmməd,
Malik ibn Ənəs və digərlərindən təsdiqedici
sitatlar gətirmişdir. Beşinci əsrdə yaşamış
məşhur Hənəfi alimi Sərəxsi özünün 30 cildlik
"əl-Məbsut" kitabında "Uşağı evləndirmək və ya
ərə vermək" adlı xüsusi fəsil açaraq (c. 4, səh:
212-213) bunu icazəli saymış, Maliki və Şafei
məzhəblərinin banilərinin də eyni fikirdə
olduğunu bildirmişdir. Əbülmənaqib Zəncani
"Təxric əl-füru əla əl-üsul" kitabında (c. 1, səh:
192-193) Əbu Hənifə və Şafeinin müəyyən
şərtlərlə buna icazə verdiklərini yazır. Hənbəli
alimi İbn Qüdamə çoxcildli "əl-Müğni"
əsərində
(c. 7, səh: 379) yazır ki, alimlərin yekdil rəyinə
əsasən, ata özünün həddi-büluğa çatmamış
qızını ona münasib adama ərə verə bilər və
qızın
razılığı heç bir əhəmiyyət kəsb etmir. İbn
Həzm
özünün "əl-Mühəlla" kitabının 1822-ci
məsələsində (c. 9, səh: 458-461) atanın azyaşlı
qızını razılığı olmadan da ərə verməsini icazəli
sayır və onun həddi-büluğa çatandan sonra
nikahı pozma hüququnun olmadığını bildirir.
O,
Əbu Süleymanı, Həsəni və İbrahim Nəxəini də
yuxarıdakı siyahıya əlavə edir. Bunlardan əlavə,
bu fikir Hənbəli alimi Buhutinin "Kəşşaf əl-
qina" (c. 5, səh: 529-530) və Hənəfi alimi İbn
Abidinin "Haşiyə" ( c. 3, səh: 241) kitablarında
da təsdiqini tapmış, İbn əl-Münzir isə "əl-
İcma"
kitabında bu fikrin alimlər tərəfindən
yekdilliklə
qəbul olunduğunu iddia etmişdir.
Bura qədər yazılanlar məsələnin yumşaq
tərəfidir. Biz indiyədək qız uşağını sadəcə ərə
verməyi mümkün sayanların bir qisminin
adlarını
çəkdik. Həmin ərin bu uşaqla davranışı isə çox
acınacaqlı bir mövzudur və təəssüf ki, biz bu
haqda tam olmasa da, bir