davamlı
şəkildə yada salmaq və hər bir
yerdə və hər bir halda. İkincisi isə
Allahın adil məhkəməsinə diqqət
etməkdir. Bütün əməllərin
yazıldığı əməl dəftərini
xatırlamaqdır. Bu iki məsələ
bütün peyğəmbərlərin (ə) və
İmamların (ə) həyat proqramının
başında durmuşdur. Onun insanı
necə pak saxlaması bu
insanlardan aydın görünür.
Şeytanın vəsvəsəsi ancaq imanı
süst insanlara şamil edilmir.
Şeytan dindar və təqva sahibi
olanların da sorağına gedir.
Təqva əhli isə şeytanın
vəsvəsəsini eşidən zaman Allahı
xatırlayır, nemətlərini xatırlayır,
sonsuz rəhmətini xatırlayır,
əzabını xatırlayır və ağrılı cəzasını
xatırlayırlar.
Elə bu zaman şeytanın qara oxları
geri çəkilir və insan haqq yolunu
görməyə başlayır. İnsan hansı
yaşda və ya imanın hansı
mərhələsində olursa-olsun,
şeytanın vəsvəsəsi ilə qarşılaşır.
Bəzən hiss edir ki, daxilində
xüsusi bir qüvvə yaranıb və onu
şiddətlə günaha tərəf
çəkməkdədir.
Bu vəsvəsələr cavanlıq dövründə
daha çox olur. O mühit ki,
fasiddir, orada şeytanın
vəsvəsələri də çox olar. Bu
vəsvəsələrdən tək nicat yolu isə
özündə təvqanı inkişaf
etdirməkdir. Şeytanın ən kiçik
vəsvəsəsindən belə qafil olmaq
olmaz. Özünü hər an şeytandan
qorumalısan. Çünki o, sənin ən
zəif anını güdməkdədir. Heç bir
fürsəti ədlən verməz. Çünki
şeytan çox güclüdür və Allahı və
ibadətin yollarını yaxşı tanıdığı
üçün insanı bu ikisindən
uzaqlaşdırmağa cəhd edir. Çünki
insan ancaq bu iki yolla: yəni
Allahı yada salmaq və ibadət yolu
ilə ondan uzaq dura bilər.
Ona görə də bu müqəddəs ayda
Allahdan istəyək ki, şeytanın
vəsvəsəsindən bizləri uzaq etsin
və heç bir zaman da Özündən
qafil