Şeytanın bütün səy və çalşması
insanı qəflətə salmaq və Allahı
unutdurmaqdır. Ona görə də
şeytan davamlı olaraq insana
vəsvəsə edər. İnsan Allahı
xatırlayan zaman isə o məlun,
gizlənər və geri çəkilər. Ancaq o
zaman ki, insan Allahdan qafil
olar, şeytan qayıdar və
vəsvəslərinə davam edər.
Şeytanın vəsvəsəsi daimi və
mütləqdir. O, insanın fikir və
ruhunun ətrafıda fırlanar və ona
nüfuz etmək üçün yollar axtarar.
Qurani-Kərim bu məsələni belə
bəyan edir: "Beləliklə Şeytan ona
vəsvəsə edərək dedi: «Ey Adəm!
Sənə əbədilik ağacını (əbədi
meyvə verən və ya meyvəsi əbədi
həyat bəxş edən ağacı) və
köhnəlməz (heç bir hadisə ilə
zəifləməyən və dağılmayan)
səltənət yolunu göstərim?»”.
("Taha” 120).
"O, (şeytanın şərindən) ki,
insanların ürəklərinə vəsvəsə
salır”. ("Nas” 5).
"Kim (nəfsi istəklərlə məşğul
olaraq) Rəhman Allahı yada
salmağa göz yumsa (və nəticədə
qəlbi korlaşsa) ona, həmişə
(vəsvəsə etmək və azdırmaq
üçün) yoldaş və yaxın dost olan
bir şeytan qoşarıq”. ("Zuxruf”
36).
"Şübhəsiz, təqvalı olanlara
şeytandan bir vəsvəsə yetişsə,
(ya qəlblərdə dolanan bir şeytan
onların fikirlərinə zərər-ziyan
yetirsə, dərhal) (Allahı yadlarına
salaraq) özlərinə gələr və onda
gözüaçıq olarlar”. ("Əraf” 201).
Həqiqətdə şeytan bütün insanları
yolundan azdırmaq istəyir. Ancaq
təqva əhlinə rast gələn kimi
dayanır və təslim olur. Təqva,
yəni günahdan uzaq olmaq
deməkdir. Bəziləri belə düşünür
ki, təvqa - əhlini əzabdan
qorumaq vasitəsidir.
Təqvanın bir neçə mərhələsi
vardır:
1. Fasid əqidəyə görə təqvalı
olmaq.
2. Kəbirə günaha görə təqvalı
olmaq.
3. Bütün günahlardan təqvalı
olmaq.
4. Fasid əxlaqdan təqvalı olmaq.
5. Məkruh əməllərdən təqvalı
olmaq.
6. Yersiz işlərdən ki, insanın
dünyasına faydalıdır, axirətinə
deyil - o işlərdən təqvalı olmaq.
Hər bir insan öz qabiliyyət və
tutumuna görə təqvanın
müəyyən mərhələsinə malik ola
bilər. Əslində təqvanın xəmiri iki
şeylədir. Birincisi: Allahı yada
salmaq. Yəni, Allahı