dəfə “Sübhanə rəbbiyəl-əzimi və bihəmdih” söylədi. Qalxıb tam dikələndən sonra “Səmiəllahü limən həmidəh” buyurdu, ayaq üstə əllərini sifəti bərabərinə qaldırıb “Allahü əkbər” söylədi. Sonra səcdəyə getdi. Həzrət dizlərini qoyduğu yerdən bir qədər qabağa doğru, sifəti müqabilində ovuclarını yerə qoydu, barmaqları bitişik halda idi. Üç dəfə “Sübhanə rəbbiyəl-əla və bihəmdih” zikrini söylədi. Bədən üzvlərini bir-birinə bitişdirməmiş, aralı tutmuşdu. O həzrət bədəninin 8 üzvünü – iki ovcunu, iki dizini, iki ayağının baş barmaqlarını, alnını və burnunun ucunu – yerə qoyaraq səcdə etdi. (Hədisin mətnində deyilir ki, İmam namazı qılıb qurtarandan sonra səcdə zamanı yalnız 7 üzvün yerə dəyməsinin vacibliyini buyurmuş, burnun ucunu yerə qoymağı isə müstəhəb saymışdı). Bundan sonra İmam başını səcdədən qaldırdı, diz üstə oturub “Allahü əkbər” dedi. Bu zaman sol budunun üzərinə ağırlığını salmış, sağ ayağını sol ayağının üzərinə qoymuşdu. Bu vəziyyətdə “Əstəğfirullahə rəbbi və ətubu ileyh” zikrini söylədi, sonra oturmuş halda yenə “Allahü əkbər” deyib ikinci səcdəyə getdi. Bunu da birinci səcdə kimi yerinə yetirdi. O həzrət rüku və səcdədə heç bir bədən üzvünü o birinin üzərinə qoymadı. Səcdə halında dirsəklərini bədənindən aralı saxladı, yer səthinə bitişdirmədi. Təşəhhüd üçün oturanda o həzrətin barmaqları bir-birindən aralı idi. İmam bu şəkildə iki rükət namaz qıldı, təşəhhüd və salamı yerinə yetirəndən sonra Həmmada üzünü tutub buyurdu: “Ey Həmmad, namazı bu cür qıl”.



***

Məşhur arif Hatəmi-əsəmmdən soruşdular: “Sən necə namaz qılırsan?” Cavab verdi: “Namaz vaxtı gəlib çatanda əvvəlcə qalxıb zahiri və batini dəstəmaz alıram”. Sual verən adam heyrətlə soruşdu: “Zahiri dəstəmazın nə olduğunu bilirəm. Bəs batini dəstəmaz nə deməkdir?” Hatəmi-əsəmm cavab verdi: “Zahiri dəstəmazda bədənin bəzi əzalarını su ilə yuyuram. Amma batini dəstəmazda isə həmin əzalarımı yeddi xasiyyətlə pak edirəm: tövbə, keçmiş günahlardan peşmançılıq, dünyaya bağlılıqdan uzaqlaşmaq,