, camaatın tərifindən xoşlanmamaq, dünyəvi hakimiyyətə can atmamaq, kin-küdurətdən uzaq olmaq, həsəddən təmizlənmək. Sonra məscidə gedib namaza başlayıram. Bu zaman sanki Kəbəni qarşımda görür, özümü böyük Yaradanın hüzurunda möhtac hiss edirəm. Sağ tərəfimdə cənnəti, sol tərəfimdə cəhənnəmi, arxamda Cəbraili görürmüş kimi oluram. Sanki ayaqlarım sırat körpüsünün üzərindədir və qıldığım namaz həyatımda son namazdır. Sonra niyyət edib ürəkdən təkbir deyirəm, Fatihəni və surəni düşünərək, mənasını anlayaraq oxuyuram. Daha sonra təvazö və xüşu ilə rükuya əyilir, ağlar gözlə səcdə edir, (Allahın mərhəmətinə) ümidlə təşəhhüdü, ixlasla salamları söyləyirəm. Otuz ildir ki, namazlarımı bu cür qılıram”.

Müəllif: