üçün
Ən böyük ibadət oldu həmin gün.
Namazın bitirib Rəsuli–əkrəm
Minbərin üstünə qalxaraq bu dəm
Səmavi körkəmdə çox cazibədar
Həmd–səna edərək xütbə oxuyar:
– “Bunu bilməlidir hər mömin adam
Onlara özündən mən çox yaxınam.

Həzrətin dediyi hər kəlmələri
Carçılar təkrarən çatdırır geri:
Ey camaat! –dedi Rəsuli–əkrəm:
– Az qalıb dünyanı mən də tərk edəm.
Cənabi Cəbrail Pərvərdigardan
“Təbliğ” ayəsini eylədi bəyan.”
Bu zaman araya sakitlik çökür
Bəzisi ağlayıb göz yaşı tökür.

Peyğəmbər sözünə edərək davam:
– “Mənə qulaq asan ey əhli–islam!
Sizin içinizdə iki möhtəşəm
Qiymətli ağır şey qoyub gedirəm.
Birinci – mübarək Qurani–kərim!
İkinci – müqəddəs itrətim mənim!
Onlara ehtiram edilsin gərək
Kovsər kənarında görüşənədək.

Allahın “ipindən” kim tutsa əgər
Onu düzgün yola hidayət edər.
Mənim itrətimə eləyin hörmət
Verirəm onları sizə əmanət.
Əbu Talib oğlu əlini də siz
Ən yaxın dost kimi bilməlisiniz!”
Əlinin əlindən tutub Peyğəmbər
Çiynindən yuxarı çəkdi bir qədər:
– “Kimlərin mövlası olmuşamsa mən
Mövladır onlara əli bu gündən!

Ya Rəbbim! əlini sevəni sev sən
Düşmənin uzaq et mərhəmətindən.”
Peyğəmbər sözünə vururaq yekun:
– “Dininizi kamil eylədim bu gün.
Burada olanlar olmayanlara
Sözlərimi təbliğ etsin onlara
Bəlkə olanlardan o olmayanlar
Eşidib bunları çox xatırlayar.”

Sonra da göylərə uzadaraq əl:
– “Ya Rəbbim əhdinə eylədim əməl!”
Deyərək minbərdən düşdü Peyğəmbər.
Təbriklər uzandı səhər qədər
Gəlib dəstə–dəstə ziyarətçilər
Həzrəti əliyə beyət etdilər.
Əbu Bəkr ömər təbrik edərkən:
– Ya əli hamının mövlası sənsən!
Onlar da görüşüb tutdu əl–ələ
“Qədir Xum” tarixə yazıldı