mehribanliqla onu eve devet etdi. Elxan ele divana oturmaga hazirlawirdi ki, Mira aglayaraq otaqdan chixdi. Elxani gorub yeniden otaga kechdi. Elxan da, Natavan bibi de hech ne anlamadan otagin qapisini baxirdilar. 5 deqiqe sonra Mira bir az ozunu ele alib otaqdan chixdi. Elxan onun halini gorub qeyri-ixtiyari Miraya yaxinlawdi. Mira ise sakitce aglayaraq baw verenleri daniwdi.
Mi: Zumrud zeng vurmuwdu. Dehwetli hadise baw verib. Almaz… qachib… Ruslanla.
Bu sozleri ewiden kimi bibi ureyini tutub divana eylewdi. Elxan donuq ifade ile Miraya baxirdi.
El: Bu menim gunahimdir. Vaxtinda onun nece bir adam oldugunu her kese bildirseydim…
Mi: Yox, menim gunahimdir. Men bildiklerimi aileme demeli idim…
El: Men komek ede bilerem?
Mira bawini yelledi.
Mi: Atam artiq axtariwlara bawlayib, amma bunun hech bir faydasi olmayacaq.
Elxan Miranin gozunden suzulen gile-gile yawlari gordukce ichi sizildayirdi. Indi her weyden chox Mirani bagrina basib sakitlewdirmek, her weyin yaxwi olacagini demek isteyirdi. Amma bacarmadi…
Na: Siraca zeng vurum, biz tecili Bakiya getmeliyik.
Elxan bibinin sesini ewidib bir az ozune geldi.
El: Gorurem ki, burada qalmagim size narahatchiliq verir. Getsem yaxwi olar. Sizinchun ede bileceyim nese var?
Mi: Men bawa duwurem ki, bu xeberin qarwisini almaq olmayacaq. Amma xahiw edirem, bir muddet hech kime bu barede hech ne demeyesiniz.
El: Narahat olmayin… Helelik.
Mi: Helelik.
Mira helelik dese de, ureyinde hiss edirdi ki, bu deyilmemiw “elvida” kelmesi idi.
Elxan qapidan chixdiqdan sonra Mira bawini awagi salib pichildadi.
Mi: Bir daha hech vaxt onu gormeyecem…
Bolum sonu.

<< 1 ... 3 4 [5]