qoyacaq dərəcədə dəyişmişəm.
- Aaa.. zdrastvuy.
- Aleykuma salam.
- Rus dilini bilmirsən deyəsən?
- Bilirəm, amma danışmağı gərək bimlirəm.
Bu qız deyəsən məni qıcıq etmək üçün yer axtarırdı, rus dilini istifadə etmirdim danışıqda amma deyilənlər asta şəkildə deyilsə başa düşə bilirdim. Guya məndən üstün tutacaq özünü.. Amal aradakı gərginliyi görüb ayağa qalxaraq mənə nə istədiyimi soruşub əlini də paralel uzatdı.
- Gedək birlikdə götürək.
Içkilər qoyulan masaya yaxınlaşnda burada da Orxan həkim qarşımıza çıxdı. Içkini ağızna aparmışdı ki, üzünü döndərəndə məni gördü. Və boğulmamaq üçün özü öz əli ilə sinəsinə dayanmadan vururdu. Bircə bu çamırdı. Amal bunu görsə heç nə. Yönümüzü dəyişmək istəsəm gecikmişdim.
- Şəms xanım.
Adımı yadında d saxlayıbe...Amala qısılıb qolundan tutdum. O da əli ilə əlimin üzərinə qoyub özündən razı gülüşlə Orxana baxraq,- Sənə də salam Orxan- dedi.
- Aaa salam.. necəsən Amal? Eşitdim bu gün mükafat alırsan?
- Mükafat? Nə mükafatı?
- Yaxşı da mən də yox da.. guya bilmirik.
- Nəyi ?
Onlar arasında gedən dialoqdan heç nə başa düşməmişdim. Bildiyim tək şey Amal bu gücə nəsə mükafat alacaqmış. Ayağımdakı ayaqqabılar çox hündür olduğunda çox ayaq üstə dayana bilmirdim. Amala “mən yerimizə keçirəm” deyib oradan uzaqlaşmışdım. Amal da buna şad oldu, çünki Orxanla qarşılaşmamızdan məmnun deyildi bəlliydi. Yerimdə oturmuşdum ki,uzun boylu qaraşın bir gənc masaya yaxınlaşdı.
- Salam.
- Salam.
- Sizi ilk dəfədir görürəm buralarda. Xəstəxanaya yeni düəzlmisiniz?
- Mən.. yox..
- Aa o zaman eləcə bu gecəmizə təşrif buyurmusunuz
- Hə elədir.
- Mən Zahid.
Adam əlini uzatmışdı. O anda çaşıb qaldım. Ürəyimdə Alalaha yalvarırdım ki, Amal görməsin. əlimi uzatmasam mədəniyyətsizlik kimi çıxacaq deyə ətrafa baxıb Amalın hələ də Orxanla söhbət etdiyini görüb tez əlimi uzadıb “şad oldum” deməyimlə çəkməyim bir oldu. Adam isə getmək bilmirdi.
- Bəs siz adınızı bəxş etməyəcəksiniz.
- Şəms.
Niyə dedim bilmirəm, amma