Şemspare
33- cü bölüm
Amalın “arvadımdır” sözünü eşitmek lazım idi. Her zaman medeni olmağa xüsusi özen gösteren adam heyat yoldaşımdır yerine nece kobud şekilde “arvadımdır” demişdise o an men bele qorxdum. Demek ki, qısqanmışdı. Hmm bu işi çox sevdim.. Madem duyğularınızı bu şekilde biruze verirsiniz Amal bey. Biz de o damardan basarıq.
- Zahid bey buyurun bizimle eyleşin.
Zahid teklifi qebul ederek yavaşca stulda eyleşdi. Men amala baxmasam da onun mene nece baxdığını hiss edirdim.
Istediyim de bu idi. Qoy yanındakının qedirini bilsin. Amma Zahidin irelileyen deqiqelerde her şeyi burnumdan getireceyini bilseydim onu burada oturmağa izn bele vermezdim.
- Amal bey tebrik edirem bu arada.
- Neye göre?
- Mükafata göre
- Ay daaa ne mükafatıdır seherden hamı tebrik edir. Bir şey başa düşmedim.
- Eybi yox bir azdan bileceksiniz.
- Baxın, mene mükafat lazım deyil. Odur ki, xahiş edirem leğv edesiniz.
- Ele şey olar, Nadya xanım inciyer bizden.
- Nadya?
- He.. bütün bunları o teşkil edib. Şems xanım incimez yeqin ki, desem ki, Nadya xanım sizin heyranınızdır. Ancaq dayanmadan sizden danışır. Artıq sayesinde adınız dillere düşüb. Ne yalan deyim hetta men sizin sevgili olduğunuzu düşünürdüm. Danışığındn ele sezilirdi.
Elimde tutduğum badeni nece sıxırdımsa az qalsın sınacaqdı. Dodaqlarımı yeyirdim hirsimden. Bu ne sarsaqlıyırdı. Ne sevgili, ne heyranlığı. Amala baxanda heç de narahat görünmürdü. eksine özünden razı tebessümle Zahide baxırdı. Menim baxışlarımı üzerimde hiss edib mene teref döndü. Baxışları ile “Ne?” soruşurmuş kimi göz qaş elese de men meyve şiresini bir defelik başıma çekib ayağa qalxdım. “men özüme içmeye bir şey götüreceyem.” Amal qalxsa da götürüb gelirem dedim. Zahid ise onu söhbete tuturdu. Az qalırdım süfrede olan her şeyi yere dağıdam. Meyve suyunu götürüb yeniden onlara baxırdım ki, qarşıma keçen Nadyanı gördüm.
- Deyesen o ecaib geyiminden çıxmısan.
- O ecaib geyim deyildir. Sare idi
- Her neydi.. bilirsen, sen

[1] 2 3 ... 5 >>