Meşhur bir futbolçu arvadını öldürmekle günahlandırılırdı. Amma arvadının cesedi ortada yox idi. Futbolçu şübheli kürsüsünde oturmuşdu. Qucaq dolusu pulla tutduğu vekili münsifi razı salmağa çalışdı: "Hörmetli münsif üzvleri, müvekkilimin günahsız olduğuna ürekden inanıram. Buna az sonra sizler de inanacaqsınız. Ne üçünmü? Baxın, indi ona qeder sayacağam ve müvekkilimin öldürdüyü iddia edilen arvadı bu qapıdan içeri girecek...
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10″

Bütün münsif qapıya döndü. Kimse girmedi içeri.
Vekil bir müdafie etme dahisi idi, öldürücü hücumunu etdi:
"Baxın, siz de qadının öldüyüne inanmırsınız. Çünki hamınız içeri girecek deye qapıya baxdınız. Budur qerarı buna göre vermenizi teleb edirem."
Ancaq münsif meşhur futbolçunu günahkar hesab etdiyi fikrini bildirdi ve iddia bu şekilde sona çatdı. Mehkeme çıxışında vekil, münsif başçısına yaxınlaşdı:
"10' a qeder saydığımda siz de diger üzvler kimi qapıya baxdığınız halda niye bele bir qerara imza atdınız?"
"Doğru" dedi münsif başçısı; "Men de qapıya baxdım, amma müvekkiliniz qapıya baxmırdı." En yaxşı analist her kes bir nöqteye baxarken, o nöqteye yönelen baxışları izleyen adamdır.