axsaya yeriyirdim. O an yadıma da düşmürdü ki, ayaqqabıları çıxardım. Beynime qan getmirdi. Az evvelki sehne gözümün önünden getmirdi. Başqa heç ne düşüne bilmirdim. Ne qeder getmişdim bilmirem, amma mekandan xeyli uzaqda idim. Uzaqdan yanana işıqlardan beııi olurdu uzaqlığım.Hara gedirdim onu da bilmirdim. Ya da yox bilirdim. Cehenneme gedirdim.. he cehenneme. Yene onları yadıma salıb ağlaya ağlaya addımlamağa başaldım. Bu defe uğurlu addım olmadı. Ayağım nece burxuldusa ayaq bileyimi berk ezdim.Yere çömelib bilmirdim onun ağırısına ağlayım, harada olduğumu bilmediyim üçün ağlayım, hara gedeceyimi nece gedeceyimi tesevvür etmediyim üçün ağlayım ya Amalla Nadyaya. Hava da get gede soyuyurdu. Hem duyduğum acıdan hem de esen mehden artıq tir tir esirdim. Başım dizimin üstüne qoyub ağlayırdım. Yanımdakı nefesden dikelib üzümü qaldıranda gördüyüm qaraltıya nece diksindimse bedenim keydi.
Bölümün sonu

<< 1 ... 3 4 [5]