Şemspare

35 ci bölüm

- Başın xarab olub senin. Bayaqdan axtarmadığım yer qalmayıb.
- Qışqırma üstüme!
- Şems, gece vaxtı çıxıb getmisen. Ve
- Ve.. ne? Oturub baxmalıydım ki Nadya xanımla meni hamının içinde nece alçaldırsınız.?
- Şems men..
- Sen... he sen. Qisasını alırdın menden. Menim seni alçatdığımı düşünüb bunu eledin.
- Ne qisası?
- Evvelce men seni redd edirdim. Istemirdim. Seni tehqir edirdim deye indi bunu mene edirsen. Hamının içinde biyabır elediniz meni. Bilirsen ne düşünürler indi menim haqqımda. Axmaq qız deyirler, arxamca yazıq kimi baxırdılar. Qürursuz kimi baxırdılar!
- Şems sesini yükseltme.
- Eceb edirem. Mene neyniyeceyimi deye bilmersen!
- Şems heddini aşma, qarşında uşaq yoxdur.
- Esl senin qarşında uşaq yoxdur. Men de axmaq kimi....
- Sen ne?
- Çıx get Amal. Seni görmek istemirem.
- Şems dayan. Gel eve gedek. esebisen indi.
- Burax qolumu
- Uşaqlıq eleme
- Dedim ki, burax qolumu.
- Dur ayağa eve gedirik!
- Ay!!
Ayağımın burxulduğunu indi xatırladım. Amal meni nece ayağa qaldırdısa ayağımın ağırısna yeniden yıxılacaqdım ki, o celd terpenerek belimden tutdu. O an sade onun sinesini yumuruqlayaraq buraxmasını isteyirdim. O ise meni özüne daha da berk sıxırdı.
- Burax meni.. toxunma. Sen get Nadyanı qucaqla..
- Sen qısqandın.
- Men? Niye axmağa oxşayıram sence? Sadece meni orada alçatdınız. Bunu sene bağışlamayacağam. Burax meni.
- He sen qsıqandın. Niye Şems?
- Qısqanıb elememişem, burax!
- Niye deye soruşdum?
- Men cavabımı verdim.
- Ele tekce bu?
- He..
Artıq tonum sakitleşmişdi. Amal ele tonda soruşurdu ki, bütün eseb sistemimin korlanmasına baxmayarq sakit tonla cavab verirdim
- eminsen?
- Yox.
- Onda niye?
- Ele.
- Ne ele?
- Burax..
- eger sakitleşsen buraxacağam. Razılaşdıq?
- He.
- Otur. .. ne olub ayağına?
- Burxuldu.
- Qumda gezirdin bu ayaqqabılarla?
- ....
- Yaxşı cavab vermek istemirsen. Onda heç olmasa meni dinle. Başdan axıra kimi sözümü kesmeden

[1] 2 3 ... 6 >>