dinlə.
Amal da yanımda yerini rahatlayıb dənizə baxırdı. Əsəbdən partlayırdım, amma səsimi çıxarmadan dinləyəcəkdim. Çünki mənə izah etməsini istəyirdim. Gördüyüm hər şeyin bir kabus olduğunu deməsini istəyirdim. Etiraz etməsini Nadyanın onu öpəndə geri çəkilmək istədiyini desin. Bu bəhanələri eşitməyə hazır idim. Biz qadınlar seviriksə xəyanət edən sevgilimizin hər yalanına dünyanın ən doğru sözüymüş kimi inanarıq. Yalan olduğunu bilsək belə. Inamaq istəyirik. Indi də mən. Amala inamaq istəyirdim. Hər sözünə. Yalan olsa belə.
- Yadında soruşmuşdun niyə ürək həkimi? Yəqin xalam sənə danışıb ailəmin başına gələnləri .
Amal heç vaxt ailəsi haqqında bir kəlmə belə deməmişdi. Indi onun ağzından ailəm sözünü eşitmək mənə qəribə gəlirdi.
- Qəza olanda bir tək mən sağ qalmamışdım. Bacım da sağ idi. Onun nəfəs aldığını görürdüm. Təcili yardım gələndə hamısı dünyasını dəyişmişdi. Bir tək mən bir də bacım. Mən necə oldusa yüngül xəsarətlə eləcə qol sınması ilə qurtulmuşdum. Atam, anam və Gülsüm xalanın yoldaşı ilə qızı elə oradaca keçinmişdilər. Bacım..bacım isə sağ idi. Bizim ikimizi də xəstəxanaya apardılar. Onun ürəyində anadan gəlmə qüsur var idi. O anda həkimin tibb bacılarına xəstənin yaxınlarının kim olduğunu soruşduğun gördüm. Məni göstərdilər. Olanları danışdılar. Həkim bir dəfə göz atıb üzünü döndərib tibb bacısı ilə yenidən danışmağa başladı. Elə bilirdilər ağlım kəsmir. Eşitmirəm, anlamıram heç nəyi.
***
- təcili əməliyyat olmalıdır. Ürək həkimini, Namiq həkimi çağırın.
- əməliyyatı var.
- Deyin ki. Təcilidir. əməliyyatdan çıxan kimi gəlsin. Balaca çox dözə bilməz.
- Amma, onların valdieynləri yaxınları hamısı qəzada həlak oldu.
- Nə olsun?
- Bilirsiniz ki, Namiq həkim.. pulsuz əməliyyat etməz. Başqa xəstəxanaya göndərək bəlkə.
- Yox. Vaxt yoxdur. Bu gün təcili olmalıdır. Namiq həkimə deyin, gəlsin.
- Yaxşı, amma inanmıram
- Dedim ki, çağırın. Otağımda gözləyirəm onu. Ey, balaca adın nədir sənin?
- Amal.
- Gəl mənimlə. Narahat olma