ı Şəms. O bacımın bilərək qatili oldu mənsə onun. Nadya da mənim kimi yetim qaldı. Mən onun atasının üzündən o isə mənim. Vicdanımı rahatlatmaq üçün ona daha yaxın olmaq dəstək olmaq istədim. Mən.. mən kimisə öldürmək istəmirdim. Öldürmək üçün yox, yaşatmaq üçün həkim olmaq istəyirdim. Amma oldum.. qatil oldum.
- Elə demə. Bəlkə sən orada olmasaydın da o elə ola bilərdi.
Amal sözümə gülümsəyib başını aşağı saldı.
- Inan Şəms, bu və bunu kimi min bəhanə uydurmuşam, amma nəticə dəyişmir. Mən o otaqda idim. Mən qatiləm. Nadyanı bir anlıq belə gözdən qoymadım. Onunla birlikdə də eyni xəstəxanada işləməyə başladıq. Təhsilimizi moskvada alırdıq. Nadyanın anası rus idi. Kiçik olanda onları atıb gedibmiş. Atası və özü bir ailə idilər. Mənsə onların ailəsini dağıtdım.
- Amal belə danışma.
- Amma belədir. Reallıq budur. Indi də Nadya ilə birlikdə kimsəsiz uşaqlar arasında ürək qüsurlu olanları müalicə edirik. Evə gəlməyəndə orada qalırdım. O uşaqlarla. Yadında Kamili gətirəndə soruşmuşdun ki, uşaq bölməsində nə gəzirsən
- Hə..demək sən..sənə evə tez gəlməyini xahiş etdiyim gün bəs? Xəstəxanadan çıxdığını dedilər.
Amal qaşıarını çatıb mənə tərəf döndü. Gözləri əsəbdənmi, ya hüzndənmi qızarmışdı.
- Şşşeyy yəni Gülsüm xala zəng vurubmuş, ona elə demişdilər. Onda da ordaydın.
- Həə oradaydım.
- Nadya ilə təkcə bu işdə birlikdəsiniz?
- Hə.. Yaxşı dostdur əslində. Bu gün niyə belə elədi mən də anlamadım. Bir az açıq saçıq qızıdır. Ağlına nə gəlir eləyir. Bayaq isə içkili idi.
- Yəni təkcə dostsunuz?
- Hə. Düzdür əvvəl münasibətimiz olub.
- Münasibət?
- Yəni bir müddət sevgili kimi olduq, amma sonra yenidən dost kimi qaldıq.
Sevgili kimi olduq.. bu söz mənə bəs elədi. Indi də maraqdan ölürdüm ki, Nadya ilə aralarındakı sevgi münasibəti necə olub. Yəni hansı həddə. Dediyi kimi əgər o elə açıq saçıq qızdırsa yəni Amal onunla... offf düşünmək belə istəmirəm. Bu gecə onsuzda həddindən artıq duyğu partlayışı yaşamışdım. Bütün hislər bu gün bu ürəkdə məskən