dinle.
Amal da yanımda yerini rahatlayıb denize baxırdı. Esebden partlayırdım, amma sesimi çıxarmadan dinleyecekdim. Çünki mene izah etmesini isteyirdim. Gördüyüm her şeyin bir kabus olduğunu demesini isteyirdim. Etiraz etmesini Nadyanın onu öpende geri çekilmek istediyini desin. Bu behaneleri eşitmeye hazır idim. Biz qadınlar sevirikse xeyanet eden sevgilimizin her yalanına dünyanın en doğru sözüymüş kimi inanarıq. Yalan olduğunu bilsek bele. Inamaq isteyirik. Indi de men. Amala inamaq isteyirdim. Her sözüne. Yalan olsa bele.
- Yadında soruşmuşdun niye ürek hekimi? Yeqin xalam sene danışıb ailemin başına gelenleri .
Amal heç vaxt ailesi haqqında bir kelme bele dememişdi. Indi onun ağzından ailem sözünü eşitmek mene qeribe gelirdi.
- Qeza olanda bir tek men sağ qalmamışdım. Bacım da sağ idi. Onun nefes aldığını görürdüm. Tecili yardım gelende hamısı dünyasını deyişmişdi. Bir tek men bir de bacım. Men nece oldusa yüngül xesaretle elece qol sınması ile qurtulmuşdum. Atam, anam ve Gülsüm xalanın yoldaşı ile qızı ele oradaca keçinmişdiler. Bacım..bacım ise sağ idi. Bizim ikimizi de xestexanaya apardılar. Onun üreyinde anadan gelme qüsur var idi. O anda hekimin tibb bacılarına xestenin yaxınlarının kim olduğunu soruşduğun gördüm. Meni gösterdiler. Olanları danışdılar. Hekim bir defe göz atıb üzünü dönderib tibb bacısı ile yeniden danışmağa başladı. Ele bilirdiler ağlım kesmir. Eşitmirem, anlamıram heç neyi.
***
- tecili emeliyyat olmalıdır. Ürek hekimini, Namiq hekimi çağırın.
- emeliyyatı var.
- Deyin ki. Tecilidir. emeliyyatdan çıxan kimi gelsin. Balaca çox döze bilmez.
- Amma, onların valdieynleri yaxınları hamısı qezada helak oldu.
- Ne olsun?
- Bilirsiniz ki, Namiq hekim.. pulsuz emeliyyat etmez. Başqa xestexanaya gönderek belke.
- Yox. Vaxt yoxdur. Bu gün tecili olmalıdır. Namiq hekime deyin, gelsin.
- Yaxşı, amma inanmıram
- Dedim ki, çağırın. Otağımda gözleyirem onu. Ey, balaca adın nedir senin?
- Amal.
- Gel menimle. Narahat olma
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç
