Şəmsparə

35 ci bölüm

- Başın xarab olub sənin. Bayaqdan axtarmadığım yer qalmayıb.
- Qışqırma üstümə!
- Şəms, gecə vaxtı çıxıb getmisən. Və
- Və.. nə? Oturub baxmalıydım ki Nadya xanımla məni hamının içində necə alçaldırsınız.?
- Şəms mən..
- Sən... hə sən. Qisasını alırdın məndən. Mənim səni alçatdığımı düşünüb bunu elədin.
- Nə qisası?
- Əvvəlcə mən səni rədd edirdim. Istəmirdim. Səni təhqir edirdim deyə indi bunu mənə edirsən. Hamının içində biyabır elədiniz məni. Bilirsən nə düşünürlər indi mənim haqqımda. Axmaq qız deyirlər, arxamca yazıq kimi baxırdılar. Qürursuz kimi baxırdılar!
- Şəms səsini yüksəltmə.
- Əcəb edirəm. Mənə neyniyəcəyimi deyə bilmərsən!
- Şəms həddini aşma, qarşında uşaq yoxdur.
- Əsl sənin qarşında uşaq yoxdur. Mən də axmaq kimi....
- Sən nə?
- Çıx get Amal. Səni görmək istəmirəm.
- Şəms dayan. Gəl evə gedək. əsəbisən indi.
- Burax qolumu
- Uşaqlıq eləmə
- Dedim ki, burax qolumu.
- Dur ayağa evə gedirik!
- Ay!!
Ayağımın burxulduğunu indi xatırladım. Amal məni necə ayağa qaldırdısa ayağımın ağırısna yenidən yıxılacaqdım ki, o cəld tərpənərək belimdən tutdu. O an sadə onun sinəsini yumuruqlayaraq buraxmasını istəyirdim. O isə məni özünə daha da bərk sıxırdı.
- Burax məni.. toxunma. Sən get Nadyanı qucaqla..
- Sən qısqandın.
- Mən? Niyə axmağa oxşayıram səncə? Sadəcə məni orada alçatdınız. Bunu sənə bağışlamayacağam. Burax məni.
- Hə sən qsıqandın. Niyə Şəms?
- Qısqanıb eləməmişəm, burax!
- Niyə deyə soruşdum?
- Mən cavabımı verdim.
- Elə təkcə bu?
- Hə..
Artıq tonum sakitləşmişdi. Amal elə tonda soruşurdu ki, bütün əsəb sistemimin korlanmasına baxmayarq sakit tonla cavab verirdim
- əminsən?
- Yox.
- Onda niyə?
- Elə.
- Nə elə?
- Burax..
- əgər sakitləşsən buraxacağam. Razılaşdıq?
- Hə.
- Otur. .. nə olub ayağına?
- Burxuldu.
- Qumda gəzirdin bu ayaqqabılarla?
- ....
- Yaxşı cavab vermək istəmirsən. Onda heç olmasa məni dinlə. Başdan axıra kimi sözümü kəsmədən