Nə bir səs, nə bir soraq. Hər halda Nadya ilə evlənərlər deyə düşünürdüm. Ilk başlarda yəni 2-3 ay Sara ilə də əlaqə saxlamadım. Heç kimlə danışmaq istəmirdim. Olanları heç kmi bilmirdi. Amal nə demişdi bilmirəm, heç kim məni sorğu suala tutmadı. Hər halda yalanı gerçəyə çevirdiyindən onun mənə xəyanət etməsinə görə boşandığımızı demişdi. Sonralar Sara ilə skypeda danışırdım. O da heç nə soruşmurdu. Sevirdim bu xasiyyətini. Heç nə olmamış kimi hal əhval tuturdu. Arada Gülsüm xalanı soruşurdum. Yaxşı olduğunu deyirdi. O qadın üçün də çox darıxmışdım. Elə nə yalan deyim Amal üçün də.. həm də dəli kimi. Amma artıq hər şey çoxdan bitmişdi. Sara arada söz salmaq istəsə də mən tez sağollaşırdım. Onun barəsində heç nə eşitmək istəmirdim. Çünki..çünki qorxurdum ki deyər ki, evlənib.
Mənim Maskata dönməyimi demək olar ki, heç kim bilmirdi. Musandama Əzizgilə gəldiyimə görə heç kimin ağlına belə gəlmirdi ki, omandayam. Bu yaxşı oldu, çünki Zaharın hər an qaşrıma çıxacağından qorxurdum. Qorxmaq deyildəə..daha doğrusu istəmirdim. Keçmişi xatırlladacaq heş nə istəmirdim. Musandamda kiçik klinikada könüllü həkimlik edirdim. Günümü belə başa vururdum. Hara qədər bilmirəm. Nə vaxta qədər onu heç bilmirəm. Evlə tez tez hal əhval tuturdum. Babam hələ özünə gəlməmişdi. Onu ziyarətə gedəndə bir tək olanları ona danışırdım. Çünki məni qınamayacaq, susaraq dinləyəcək yeganə insan idi. Ona elə qibtə edirdim ki, hər şeydən xəbərsiz şirin yuxudadır. Mənim də bu saat elə bir dərin yuxuya ehtiyacım var idi.yaıb ayılmamaq. Əzizə dörd aylıq hamilə idi deyə yanında qalıb uşaq doğulana qədər yardım edəcəkdim. Sonra.. sonra planlaşdırmışdım ki, İsveçə gedim. Hər şeydən hamıdan uzaq yaşayım. Mən hər zaman deyib gülən. Tək qalmağı sevməyən Şəms indi təklik olan hər yerdə sakitlik olan məkanlarda özümə rahat məskən salırdım. Beləcə həyat axıb gedirdi. Amma bir gün yenə hər şey alt üst oldu....
- Şəms, Şəms... oyan... Şəms.
- Nə olub? Bu nə təlaş? Yoxsa...yoxsa özünü pis hiss edirsən.
- Yox