Men yaxşıyam..
- Bes seherin gözü açılmamış niye qışqırırsan.
- Oyan dedim
- Yaxşıda ayıldım nolub
- Babam..
* * *
Babam ayılmışdı. Bize artıq bu möcüze kimi gelirdi. Ne yalan deyim artıq men ümidimi ondan üzmüşdüm. Ele hamımız. Birce atamla anam...haqlıda çıxdılar. Babam uzun müddetli yuxudan ayıldığından bir ügn boyunca etrafı boş boş seyr edirdi. Hekim onun özümü yaxşı hiss etdiyini dese de xeberdarlıq da etdi ki, onu heyecanlandıracaq şeylerden uzaq saxlayaq. O anda pis oldum. Indi men nece izah edecekdim ki, Amal hanı. Babam ayılsa da hele xestexanada qalırdı. Her gün birimiz növbeli şekilde yanındaydıq. Ezizeni qoymurduq tebii ki. Anam atam ve men. Bu gece menim növbem idi. Babam yatmamışdı. Mene baxıb gülümseyende tanıdığını yavaş yavaş özüne geldiyini gördüm. Bu 6 ay erzinde menim sirrdaşım olmuşdu. Her şeyi onunla paylaşmışdım.
- Necesen baba?
- Yaxşıyam artıq. Gerek sen de gederdin. Nahaq qaldın.
- Mene xoşdur..
Başımı onun elinin üstüne qoydum. O eli ile ağır ağır saçımı oxşayırdı.. elini ele terpedirdi ki, ele bil illerin yorğunluğu var üzerinde.
- Şems.
- Ay can.
- Danışmaq isteyirsense yene dinleyerem seni..
- Ne? Neyi?
- ŞEms, men yatmış ola bilerem. Amma her şeyi eşdirdim.
Bölümün sonu .

<< 1 ... 3 4 [5]