çıxıb məşq zalına yol aldı. O yorğunluğunu idmanla məşğul olmaqla çıxarırdı. Boks əlcəklərini geyinib məşqə başladı
Zərbələr getdikcə sürətli və daha güclü vurulurdu. Birdən bir səs onu dayandırdı.Bu onun keçmiş sevgilisin Sara idi. Əkbər üzünü çevirib ona baxdığında bayaq Nuru düşünərkən olan üz ifadəsi indi dəyişmişdi. "Axı Saranın burda nə işi var idi?" Sara ona yaxınlaşıb qucaqladı.
-Çox darıxmışam.Niyə zənglərimi açmırsan? Niyə axtarmırsan məni? Son aylarda nə oldu sənə?
-Sara bura düzgün yer deyil. Gəl gedək.
Əkbər Saranı da götürüb məşq zalının yaxınlığındakı kafeyə getdilər. Əkbər Saraya ayrılmaq istədiyinu bildirdi.Sara nə qədər bitirməmək istəsə də Əkbər "başqası var" deyib nöqtəni qoymuşdu.

Yenə düşür axşam. Hər kəs səhəri bir ümidlər açırdı..Gecələri bəziləri üçün bir ömür, bəziləri üçün isə bir anda bitir. Günəş öz şəfəqlərini saçır nəhayətində. Nur yenə səhər tezdən durub dərsə getməyə hazırlaşırdı. Evdən çıxıb piyada dayanacağa doğru addımlayırdı. Avtobus gəldi . Nur avtobusa mindi . Yenə sıxlıq idi. Üzünü tərs tərəfə dönəndə Əkbəri gördü. O gülümsəyib Nurla salamlaşdı.Yer olmadığı üçün İkisi bir-birinin yanında ayaqüstə durmuşdular. Birdən avtobus qəfl tormoz verdi.Nur müavizinəti itirib Əkbərin qucağına yıxıldı .Əkbər onu bərk-bərk tutub saxlamışdı. Sanki heç buraxmaq istəmirdi. Nurun yanaqları qızarmışdı artıq. Təşəkkür edib bayaqkı yerini aldı. Əkbər Nurdan bir dayanacaq əvvəldə qalırdı. Ona görə bu qarşılaşmalar artıq təsadüf sayılmırdı. Onlar avtobusdan düşüb piyada məktəbə doğru irəliləyirdilər.
-Nur, bilirsən ilk gün yadıma düşdü.
-Hə mənimdə.Tərsliyi atıb səninlə gəlmişdim.
-Məndə sənin kimi gözəli tək qoymayacaqdım onsuz.
-Çox sağ ol.
-Yenə qızardı yanaqlar, DOSTum.
Əkbərə "dost" sözü çox ağır gəlsə də söyləyirdi. Axı başqa kimi idi ki, Nur onun?
Anar çoxdan dərsə çatmışdı.O qruplarında Leyla adlı qızla bir neçə həftədir mehriban münasibət saxlayırdı. O əksə qrup yoldaşları ilə səmimi və mehriban davranardı.Lakin Leyla