ş saatım bitmişdi. Özümü narahat hiss edirdim. Yağış da başlamışdı artıq.Çetir götürmemişdim.Heç maraqlı da deyildi hemin an. Gözlerimi bir nöqteye zillemiş yol boyu addımlayırdım.Yağış göyden tökürdü.Saçlarım , üst-başım islanmışdı. Artıq başımın herlendiyini hiss edib taksi saxlatdım. İller sonra ilk defe avtobusu yox taksini seçmişdim.Deyesen, ümidimi itirirdim yavaş-yavaş.Taksi Bakının en gözel yerlerinden keçirdi.Men avtobusla gedende bu yollara diqqet etmemişdim bu qeder.Hündür, işıqlı binalar göz oxşayırdı. Radioda tesadüfen bu mahnı geldi "Günay Ibrahimli-Senden önce senden sonra" Yağışlar taksinin penceresinden damla-damla süzülürdü.Gözümü yollara zilleyib beynimde xatireler oyanır, qulağımda mahnı sesi eşidilirdi. Qelbim susmuşdu bu gece.O iller evvel özünü susmağa mehkum etmişdi. Yol bitsin istemirdim. Içimde qeherle birlikde nisgil, hesret baş qaldırırdı.Sanki boğulurdum.Sözler düyünlenib boğazımda qalmışdı. Axı kime söyleyim bu derdİ? Söylemekle keçermi? .......
*********
Nur mesajı oxuyub. "Çox sağ ol.Yaxşıyam, DOSTUM" yazmışdı. Bir az düşüncelere qerq oldu.Ekber ? Niye bu qeder heyecanlanıram onu görende? Axı biz dostuq. Bes bu niye Anarla da baş vermir? Yox men bu bir neçe ayda tam tanımamışdım heç onu. Amma onla bağlı xatirelerimi niye nöqtesine qeder xatırlayıram? -deye sual verdi özüne. Cavabsız suallar idi bunlar.Nur qaçırdı özünden.Boş hevesdir deyib fikrini dağıtdı. Saata baxdı.Gec olmadan Muradın toyu üçün alış-verişe çıxmalı idi.
Murad Nurun qardaşı idi. O orta mekteb vaxtından sevdiyi Leyla adlı qızla iki olar nişanlı idi. Bir hefteye ise toy olacaqdı. Nur aşağı enib Atası Kamil beyle salamlaşdı. Nur atasını çox isteyirdi. Onlar Ata ile qız deyil hemişe dost kimi münasibet saxlayardılar.Nur her sıxıntısını atası ile paylaşardı.
Naharını edib telefonu eline aldı. Bu gün ona alış-verişde xalası qızı hem de yaxın refiqesi Nigar kömek edecekdi .Onlar ikisi üçün de toy üçün paltar almağa gedecekdiler .
Saat iki olardı. Ekber dersden çıxıb

[1] 2 3 4 >>