ş saatım bitmişdi. Özümü narahat hiss edirdim. Yağış da başlamışdı artıq.Çətir götürməmişdim.Heç maraqlı da deyildi həmin an. Gözlərimi bir nöqtəyə zilləmiş yol boyu addımlayırdım.Yağış göydən tökürdü.Saçlarım , üst-başım islanmışdı. Artıq başımın hərləndiyini hiss edib taksi saxlatdım. İllər sonra ilk dəfə avtobusu yox taksini seçmişdim.Deyəsən, ümidimi itirirdim yavaş-yavaş.Taksi Bakının ən gözəl yerlərindən keçirdi.Mən avtobusla gedəndə bu yollara diqqət etməmişdim bu qədər.Hündür, işıqlı binalar göz oxşayırdı. Radioda təsadüfən bu mahnı gəldi "Günay Ibrahimli-Səndən öncə səndən sonra" Yağışlar taksinin pəncərəsindən damla-damla süzülürdü.Gözümü yollara zilləyib beynimdə xatirələr oyanır, qulağımda mahnı səsi eşidilirdi. Qəlbim susmuşdu bu gecə.O illər əvvəl özünü susmağa məhkum etmişdi. Yol bitsin istəmirdim. Içimdə qəhərlə birlikdə nisgil, həsrət baş qaldırırdı.Sanki boğulurdum.Sözlər düyünlənib boğazımda qalmışdı. Axı kimə söyləyim bu dərdİ? Söyləməklə keçərmi? .......
*********
Nur mesajı oxuyub. "Çox sağ ol.Yaxşıyam, DOSTUM" yazmışdı. Bir az düşüncələrə qərq oldu.Əkbər ? Niyə bu qədər həyəcanlanıram onu görəndə? Axı biz dostuq. Bəs bu niyə Anarla da baş vermir? Yox mən bu bir neçə ayda tam tanımamışdım heç onu. Amma onla bağlı xatirələrimi niyə nöqtəsinə qədər xatırlayıram? -deyə sual verdi özünə. Cavabsız suallar idi bunlar.Nur qaçırdı özündən.Boş həvəsdir deyib fikrini dağıtdı. Saata baxdı.Gec olmadan Muradın toyu üçün alış-verişə çıxmalı idi.
Murad Nurun qardaşı idi. O orta məktəb vaxtından sevdiyi Leyla adlı qızla iki olar nişanlı idi. Bir həftəyə isə toy olacaqdı. Nur aşağı enib Atası Kamil bəylə salamlaşdı. Nur atasını çox istəyirdi. Onlar Ata ilə qız deyil həmişə dost kimi münasibət saxlayardılar.Nur hər sıxıntısını atası ilə paylaşardı.
Naharını edib telefonu əlinə aldı. Bu gün ona alış-verişdə xalası qızı həm də yaxın rəfiqəsi Nigar kömək edəcəkdi .Onlar ikisi üçün də toy üçün paltar almağa gedəcəkdilər .
Saat iki olardı. Əkbər dərsdən