r sevirdim. Necə dəyişmişdi. Arıqlamışdı çox. Solmuşdu. Bir iki dəqiqə içində onu elə süzdüm ki.. yaşlanmışdı elə bil.. Amma yenə də yaraşığından zərrə qədər də verməmişdi. əksinə bu halı belə onu xarizamtik etmişdi. Hamam otağımda əl üzüm yusamda titrəməm keçmirdi. O dərəcə həyəcanlanmışdım ki, qulaqlarımda fit səsi gəlirdi. Təzyiqim idi. Uzanıb rahatlamaq istəsəmdə mənə rahatlıq var idi. Onunla eyni damın altında aylar sonra nəfəs alırdım. Niyəə.. niyə gəldi axı? Mən onu unutmağa çalışarkən o hər şeyi yenidən yaşadır mənə. Ağlamaqdan bir təhər oldum. Qərar verdim şənlik boyu çıxmayacaqdım. Onunla qarşılaşacaq gücüm yox idi. ən yaxşısı bu evdən qaçmaq idi. Hə.. qərar vermişdim yenə arxa pəncərəmdən qaçacaqdım. Arxa bağda allahdan heç kim yox idi. Qalırdı təkcə bağdan tövləyə Berikanın yanına qədər heç kimə görünmədən getməyim. Bacardımda. Bunu az eləməmişdim. Berikaya minməyimlə çıxmağım bir oldu. Bütün xadimələr qonaqlığa görə evdə idilər. Ona görə kimsə çıxdığımın fərqinə varmadı belə. Əslində hara gedəcəyimi bilmidənə çapırdım. Deyəsən Amaldan qaçarkən onunla olduğum məkana, səhraya gəlmişdim. Sakitlik idi. Yerə çöküb ağlamağıma davam etdim. Yadıma düşdü hər şey. Amalla hiss etdiyim bütün gözəl hisslər baş qaldırmışdı. Eyni zamanda yaşatdığı xəyal qırıqlığı və acılar. Nə qədər vaxt keçmişdi bilmirəm. Yerimdə tərpənmədən otururdum. Amalla yaşadığım hər an gözümün önündə canlanırdım. Kaş dəniz kənarında ona deyərdim, kaç bunu deyərdim onun o sözünə qarşılıq başqa bir şey deyərdim deyib içimi yeyirdim. Amma olan olmuşdu. Indi gəlməyinin səbibini bilmirəm və öyrənmək də istəmirəm. Çünki qorxuram. Zəifliyimə yenik düşüb onun qarşısında aciz qalaram deyə qorxurdum.
Berikanın başını qucaqladım. Berika sanki nəsə hiss edirmiş kimi başını hər an əlimə sürtür baxışları ilə məni süzürdü.
- Berika....bilirsən.. mən onu hələ də sevirəm.. mən...mən unutduğumu düşünürdüm, amma onu əvvəlkindən daha çox sevirəm. Sən də darxımısan onun üçün? ....mən də.. həm də bir bilsən