necə..
- Hamı səni axtarır.
Bu səs.. geriyə dönməyimə ehtiyac yox idi. bu səsi mən 6 aydır eşitmirdim, amma unuda bilməzdim. Ürəyimin ritmini pozan səs. Amal idi gələn. Özümdə cəsarət yığıb məğrurla geriyə döndüm. Qarşımda görüncə nəfəsimi tutdum.. elə bil nəfəs alsam biləcək ki, hər ciyərimə havanı çəkdiyimdə və verdiyimdə onunla nəfəs alıram. Nə deyəcəyimi, necə sözə başlayacağımı bilmirdim.
- Necəsən, Şəms?
- ....
- Evədkilər narahatdırlar. Heç nə demədən çıxmısan
- .....
- Məndən qaçırdın?
- Mən heç kimdən qaçmıram.
- Şəms..
Amal asta asta mənə doğru yaxınlaşırdı. Uzun zamandır onu bu qədər yaxından hiss etməmişdim. Hə onu əvvəlkindən daha çox sevirdim, amma ürəyimdə olan incikliyimidə unutmamışdım. Unuda bilmirdim.
- Niyə gəldin?
- ....
- Niyə gəldin Amal?
- ...
- Get burdan?
- Bəlkə danışaq?
- Niyə gəldiyini soruşuram danışırmırsan nə söhbət edəcəyik?
- Sən gələndə mən səndən niyə gəldiyini soruşmuşdum? Yox..onda sən də soruşma.
Amala baxmadan Berikanı sığallayırdım. əslində əllərimin titrəməsini görməsin deyə edirdim. Həm gözlərimi qaçırdırdım həm həyəcanımı gizlətməyə çalışırdım.
- Şəms..
- Get amal.. danışacaq bir şey yoxdur.
- Başımıza nə gəldisə ikimizində tərsliyi üzündən gəlmədimi?
- ...
- Bəlkə bir az inadı kənara qoyub məni dinləyəsən.
- ...
- Şəms, üzümə bax.. səninləyəm.
- ....
- Bax bu inadının, qürurunun üzündən indi sən də mən də bu haldayıq.
- Qolumu burax.
- Dinləyəcəksən məni
- Burax dedim. Istəmirəm.
- Istəməsəndə dinləyəcəksən. Bəsdir bu qədər cəza verdin ikimizə də.
Amal qolumdan necə tutmuşdusa elə bil sındıracaqdır.
- Incidirsən burax!
- Bəs sən? Sən mənim canımı bu qədər incitdin. Buna nə deyək.
- Kim mən? Bağışla, amma deyəsən özünlə məni səhv salırsan. Xəyanətini unutdum sanma.
- Bax, görürsən. Özünün uydurduğun hadisələr inanırsan.
- Demək mən uydurmuşdum? Sevgilin sən onların qolunda olarkən mənə mesaj atmışdı. Ona görə, yalanlarına davam etmə!
- Bildiyin kimi deyil. Izn