kesilecek, her kes reqs edib deyib gülecek. Bir tek men qelbimde qabıq qoymuş yara ile yalandan gülümseyib başqalarına ayaq uyduracaqdım. Şenlik günü çatmışdı. Evdekilere kömek etdiyimden babamla maraqlana bilmemişdim. O günki söhbetden sonra bir daha danışmaq imkanımız olmamışdı.
- Şems, her şey hazırdı.. bir azdan qonaqlar gelecek, get paltarını deyiş.
- Gederem indi..
- Ay qız get yuxarı.. Ezize de oradadır. Evde çalışan xanımlara oxşayırsan. Sen bu evin qızısan.. get dünene aldğımız qırmızı donu geyin.
Qırmızı don deyende başımdan qaynar su tökülür ele bil. Her şey yeniden yadıma düşür.. bu qeder uzun zaman keçib amma men hele de qeherle xatırlayırdım olanları. Könülsüz şekilde yuxarı qalxıb otağıma keçdim. Anamın menim üçün aldığı qırmızı sareni qaldırıb dolaba qoydum. Sarı rengde saremi geyindim. Qonaqlar artıq gelmeye başlamışdı. Hamını bir bir salamlayıb saxta tebessümle bağa yönlendirirdik. Babamın kenardan kiminlese söhbet etdiyin gördüm. Arxası mene teref olduğundan kimliyi diqqetimi çekdi. eslinde çox adamla söhbet etmişdi hemin gün, amma bu kim idise mene arxadan bele tanış gelirdi. Babam onunla ele isti isti danışırdı ki, meni lap maraq bürüdü. Qolundan tutub üzünü bize teref çevirende ise qanım bedenimde dondu. Bu ki Amal idi. Dizlerimin bağı çözüldü. Ezizeye teref eyildim.
- Şems , ne oldu. Başın gicellendi. Şemş?
- Ezize....o...
- Kim?
- O.. o..
- Şems qorxudursan meni. Ne oldu?
- O gelib.
- Kim gelib – deyerek menim baxdığım yere teref döndü. Ele Ezize de şokda idi.
- Amal.. o burada neynniyir?
- Ezize... men.. men yuxarı gedirem. Soruşsalar deme otağımdayam.
- Şems belke qalasan. Ola biler babaya göre elece ziyarete gelib. Hem qaçmaq niye?
- Men otağımdayam..
Nece süretle yuxarı qalxdımsa bilmirem telesdiyimden yoxsa heyecandan üreyimin çırpıntısı qulaqlarımda hiss edirdim. Otaqda yere çömelib qeyri ixtiyari ağladım. Onu görende anladım.. men...men onu zerre qeder de sevmekden vaz keçmemişdim. Men onu tepeden dırnağa qeder

<< 1 [2] 3 4 5 >>