Möhürün tarixçəsi və ona səcdə
Sual: Görəsən, Allahın Rəsulu (s)
bugünkü şiələr kimi möhür və ona bənzər
şeylərə səcdə etmişdirmi? Möhür hansı
zamandan və kimin tərəfindən istifadə
edilməyə başlanmışdır?
Cavab: Məlum məsələdir ki, möhür
hazırda şiələrin arasında olduğu kimi,
Allah Rəsulunun (s) zamanında bu
şəkildə mövcud deyildi. O həzrət sünni və
şiələrin fakir birliyinə əsasən, torpağa,
daşa və həsirə səcdə etmiş və
zəmanəmizdə əhli-sünnənin səcdə etdiyi
paltar, səccadə, xalı və digər şeylərə heç
vaxt səcdə etməmişdir. Belə şeylərə
səcdə etmək əhli-sünnə arasında geniş
yayılan bidətlərdən hesab edilir.
İmam Hüseynin (ə) türbətinə səcdə edən
ilk şəxs imam Zeynəl-Abidin (ə)
olmuşdur. O, imam Hüseyni (ə) dəfn
etdikdən sonra, onun torpağından bir
qədər götürərək Mədinəyə gətirmiş və o
həzrətin özü, Allah Rəsulunun əhli-beyti
həmin torpağa səvdə etmişdir.
Şiələrdə Səqəleyndən olan Əhli-beyt (ə)
imamlarına istinad edərək imam
Hüseynin (ə) türbətinə səcdə etməyi
müstəhəb hesab edir və bu işi davam
etdirirlər. Bəhsimiz barədə bir qədər geniş
izaha başlayırıq:
Allah Rəsulunun (s) yerə səcdə etməsi:
Şiə və sünnilərin icmasına əsasən, Allahın
Rəsulu (s) torpağa səcdə etmiş və belə
buyurmuşdur: “Mənə məndən öncə heç
kəsə verilməyən beş şey verilmişdir… Yer
(torpaq) mənim üçün səcdəgah və
paklayıcı təyin edilib.” (“Səhih Buxari”, c.
1, səh. 82)
Eyni zamanda, Əbu Vailin belə söylədiyi
nəql edilib: “Allahın Rəsulu (s) səcdə
edərkən alnı və burnunu torpağa
qoyurdu. Həmçinin, o həzrətin səhabələri
də Peyğəmbərə (s) tabe olaraq səcdə
edən zaman, alınlarını yerdən başqa, heç
bir şeyə qoymazdılar.” (Əl-Cəsas,
“Əhkamul-Quran”, c.3, səh. 36;
“Müsnədi Əhməd”, c.4, səh. 315, 317)
Əbu Übeydə belə nəql edir: “İbn Məsud
namaz qılan zaman yerdən başqa, heç
bir şeyə səcdə etməzdi.” Təbərani bu
rəvayəti “Əl-Kəbir” kitabında nəql
etmişdir. (Heysəmi, “Məcməuz-zəvaid”,
c.2, səh. 57)
Hətta Məsruq ibn Əcdə kimi bəzi
səhabələrin özləri ilə