İmam Əli (ə.s) niyə ərzağı nisyə
almadı?
----------Əmirəl-möminin (ə) xəlifə olduğu
müddət beş ildən çox olmamışdır. O, bu işinə
görə maaş almırdı. Mədinədə əkdiyi bir neçə
xurma ağacının məhsulunu sataraq gündəlik
xərclərini təmin edirdi. Mədinədəki xurma
ağacının məhsullarını yığır və sataraq, pulu
Kufəyə gətirirdilər. Həzrət də illik xərcini bu
pula uyğun planlaşdırardı. Məsələn, əgər görsə
ki, il ərzində ancaq iki dəfə köynək və ya ət ala
bilərsə, o cür də edərdi.
Bir gün məğrib və işa namazından sonra evinə
gedirdi. Bir qəssab yüksək səslə dedi: “Bu gün
bütün ətlərimi satmışam. Ancaq iki kilo ətim
qalmışdır və çox təzədir. Sizin üçün çəkimmi?”.
Həzrət deyir: “Xeyr”. O, deyir: “Niyə?” Həzrət
(ə) buyurur: “Pulum yoxdur.”
Bu sözü deyən zaman bəlkə bəziləri fikirləşər
ki, yalan deyirsən. Çünki bu şəhərin bütün
idarə işləri sənə aiddir və sən də iki kilo ət
almağa pul tapmırsan. Halbuki, Allah buyurub
ki, müsəlmanın sözünə inanın. Yəni, o zaman
ki, müsəlman deyir ki, yoxumdur, deməli,
yoxdur. Qəssab dedi: “Sizə nisyə verərəm”.
Həzrət (ə) buyurur: “Əgər əti nisyə aparsam,
vəd verəcəyəm ki, məsələn iki həftədən sonra
pulunu verəcəyəm. Əgər iki həftədən sonra ətin
pulunu verə bilməsəm, buradan keçən zaman
xəcalət çəkəcəyəm. Sən də mənim qarşıma
keçib, pulunu istəyəcəksən. Deyəcəksən ki, sən
möminsən, niyə borcunu vaxtında vermirsən?
Ona görə də səndən nisyə ət almaq yerinə
qarnıma vəd verərəm ki, pulum olan zaman ət
alacağam”. Sonra qəssabla sağollaşıb, gedir.
Bu, elə bir insanın əxlaqıdır ki, dünya
ləzzətləri üçün nə özünü və nə də başqalarını
əziyyətə salmaq istəmir. Əli (ə) əxlaqı başdan-
başa xeyir mənbəyi idi