kişnemeye başladı. Onun üzerinden düşüb Zahara teref getdim.
- Zahar delilik etme at onu yere.
- Ona göre oldu her şey. O olmasaydı sen men xoşbext idik.
- Onun bura aidiyyatı yoxdur. Sen cesaretsizlik etmisen. Öz günahını onun üstüne atma.
Amal meni qolumdan tutub geriye çekmek Zaharın elindeki silahdan qorumaq isteyirdi , amma ne fayda dil dil ötür Amalın arxasından qaçırdım.
- Şems. Qarışma.. o.. o bir defelik aramızdan götürülecek.
- Zahar qoy Şems getsin. Özümüz ikilikde hell ederik.
- Yox.. yox.. getmiyeceyem. Amal qurban olmu çekil kenara
- Öz günahındır, özün de çekeceksen Amal. Şemsi elimden almaq ne demekdir gösterecem sene.
Silah açılmışdı. Gözlerimi berk sıxmışdım. Bilmirem..o an ele bir boşluğa düşdüm ki, ne ellerimi ne ayaqlarımı terpede bilmirdim. Gözümü berk berk sıxaraq her şeyi beynimden işıq süreti ile düşünmeye başlamışdım. eger bu gülle Amala deyseydi men ölerdim. Birce onu bilirem.
- Şems, Şems aç gözünü..
- Amal..
- Ay can.. danışma çox. Özünü sıx.. bir az daha sıx çatırıq.
- Ne oldu?
- Yaralanmısan.. niye keçirdin o silahın qabağına? Ayağa qalx bunu hesabını senden soruşacağam.
- Amal..
- Öz bildiyini oxuyursan hemişe. Bir defe de qulaq as da nolar.
- Amal..
- Dedim danışma. Özünü zorlama
- Amal, seni sevirem.
- ...
- Seni sevirem.. hem de canımdan çox.. bunu unutma..
- Yox.. yox.. mene bax.. bunu elece iki defe deyib getmekle olmaz. Inan mene gelerem arxanca. Bu defe seni heç bir yere qoyan deyilem.
- Seni sevirem...
- Şems... Şems!! Şemsss!!!!
* * *
Şemsim, güneşim, heyatımın istilik, işıq menbeyi orada gücsüz yatarken men elim qolum bağlı otumuşdum. Heç ne ede bilmirdim. Bedeni çox zeif idi. Amma dözecekdi. O ki, tutduğunu qoparan heyata dünya geldiyi günden 2 elle berk berk yapışan Şems idi. O menim sevdiyim Şems idi. Onu ilk gördüyüm günden heyran qalmışdım. Onunla evlenmek mene verile bilecek en böyük mükafat idi. Amma nifretini gördükce üzüldüm.. mecbur sevdire bilmezdim. Azad ederek,

<< 1 2 [3] 4 5 ... 9 >>