keçirmemişem. Eger bir ömür boyu evli qalsaydıq, sene toxunmama izn vermeseydin bele sene xeyanet etmezdim. Varlığın mene neye desen deyer.
- Yalan deyirsen.
- Şşş özünü yorma. Sağal her şeyi danışacam.. söz verirem.
- Amal..
- Ay can..
- Buradan çxıan kimi evimize gedek. Yuvamıza.
- Başüste.. sen yetreki iste.
Hekim otağa daxil olaraq ese deyirdi.
- Bele olmaz men gerek ereb dilini öyrenim.
Şems gülümsedi amma ağrıdan üzündeki tebessüm o andaca itdi.
- Ne oldu?
- Heç ne güldürme.. ağırıyır. Indi çıxmağını isteyirler.
- Yaxşı burdayıq biz. Yat sen. Dincel..
Amal Şemsin elinin içini qoxlayaraq öpdü.
- Amal..
- Ay can.
- Seni sevirem..
- Men seni.. hem de ağlına getire bilmeyeceyin qeder çox.
* * *
- Çox baxacaqsan üzüme?
- eceb edirem. Senden soruşacam baxıb baxmamaq üçün..
- kobud.
- Özünsen.
- Amal!
- hmm
- Off ele baxma….
- Nece baxıram ki?
- Bele..
- Bele?
- Eeee…
Şems üzünü örterek gizletmeye çalışdı.
Amal ise onun bu hallına gülüb yanına eyleşdi. Şemsi özüne teref sıxaraq başını sinesine qoydu. Bu defe ise Şems başını qaldırıb onun üzüne baxırdı.
- Çox baxacaqsan üzüme?
Şems gülerek, Amalı yamıslayırmış kimi sesini kobudlaşdırıb “Senden soruşacağam baxıb baxmamaq üçün” deyince Amal onun burnunu dişledi.
- Ay.. adamyeyen..
- He.. senin üzünden axırda ele olacaq.
- Kipriklerine bax hele.. heç qızlarda ele kiprik yoxdure..
Amalın gülüş sesi bütün otağı bürüdü..
- Nedir paxıllığın tutdu?
- He..
- Sene bexş ede bilmirem, amma qızımıza ötüre bilerem- deyerek Şemsin dodaqlarına doğru eyilirdi ki, Şems onu geri iteledi.
- Eyy neynisen?
- Kipriklerimden gelecek qızımız üçün vermeye hazırlaşıram.
- Ayıb olsun, qaynatanın evindesenee.
- Hmm.. sen menim qollarımda qıvrılanda heç qaynananın evinde olduğunu xatırlamırdın.
- Söz altında qalma yaxşı
- Yaxşı …
- Meni sevirsen Amal?
- Yox.
- Amal!
- Seni sevmirem, sene aşiqem.. ele cadu elemisen ki, xestexanaya gelen gözel qızlarıa baxıram, amma

<< 1 ... 4 5 [6] 7 8 9 >>