Sonun bawlanqici

5ci bölüm

Taksi evin önündə dayandı.Pulu ödəyib düşdüm.Evə doğru addımladıqca bədənimin keyidiyini hiss etdim.Yağış yağırdı. Soyuq olsa da hava mənə təsir etmirdi. Özümü hiss etmirdim.Evə gələndə Yasəmən xala mənim halıma baxıb təlaş keçirdi. Əlini alnıma qoyub "qızdırman var" deyərək çay gətirməyə gedirdi ki, "Heç nə lazım deyil.Atam gəlsə yatıb deyərsiz" deyib otağıma çıxdım. Güzgüdə özümə baxıb qəribə bir acı təbəssüm yarandı üzümdə. Üzərimdəki paltonu çıxarıb rahat bir şeylər geyindim.Radionu açdım.Flora Kərimovanın "Bir payız axşamı" mahnısı səslənirdi. Gözüm ağzı kilidli saxladığım şkafa sataşdı.Orda xatirələr yatırdı.Orda mənim keçmiş var idi, hansı ki silə bilmirəm. Açar isə çantamda idi. Onu götürdüm .Bi-ixtiyar əlim şkafa doğru gedirdi.Deyəsən mən mürgülü xatirələri oyatmaü istəyirdim bu axşam.Şkafı açdım.Qutu var idi.Onun içində şəkillər və mənim üçün dəyərli olan bir meçə əşya var idi.Qutunu götürdüm.Əllərim əsirdi.Ürək etmirdim açmağa .Nəhayət gücümü toplayıb qutunu açdım.Şəkilləri götürüb bir-bir gözdən keçirməyə başladım. .. .....
*******
Nur evə gəlib tez otağına çıxdı. Ürəyi döyünürdü .O hər gün Əkbərlə bir olduqdan sonra bu hissləri keçirirdi.Özünü yatağa atıb gözünü tavana zillədi.Əkbər ..Yenə Əkbər gəldi gözünün önünə.Heç bir vəchlə ağlından çıxara bilmirdi onu. Aman Allahım bu nədir axı? O mənə dost gözü ilə baxdığı halda mən nə edirəm ? -deyə düşünürdü.Bir azdan fikrini yayındırıb sabah olacaq 1-ci və 3-cü kurslarıın birgə üzərində işləyəcəkləri Layihəni düşündü.Əkbərlə daha çox vaxt keçirəcəyi üçün sevinirdi. .
Əkbər isə Anarla zəngləşib görüşdülər. Onlar sahildə dənizə baxaraq söhbət edirdilər. Anarın birdən qəfl verdiyi bu sual Əkbəri təəccübləndirmişdi.
-Onu sevirsən?
-Necə yəni ? Kimi?
-Əkbər mən səni yaxşı tanıyıram.Kimdən gizlətsəndə məndən yox.
-Nur...O mənim üçün başqadır Anar.Onda məni özünə çəkən nəsə var.
-Incitmə onu Əkbər.Sev amma incitmə.O biri qızlar kimi atma .Nur ona layiq deyil.
-Yox.Nə