sarmalayan torpağa toxunaraq
axdım ... Hara getdiyimi bilə bilmədən ... Yalnız həyatı ögrenebilmek
üçün axdım ... Mənimlə çiçəklər açdı ağaclarda , torpaqdan otlar fışqırdı
dəlicəsinə ... Mən onlara həyatı danışarkən , cavab verə bilmədilər mənə
həyat nədir deyə soruşduğumda ... Böyümək istədim ... Daha sürətli
axmaq, dənizə qovuşmaq istədim ... Axdım səmanın görünmədiyi
kimsəsiz meşələrin arasından , illərdir tərpənməkdən qorxan daşları
arxamda sürüyərək , qaldırarcasına ... Başaqların küləklə rəqs
etdiyi düzənliklərə gəldiyimdə dayandım ... Onları seyr edə bilmək üçün
yavaşladım ... Soruşdum uçuşan kəpənəklərə həyatı ... Küləklə rəqs
mı deyə? .. Cavab vermədilər mənə ... Dənizi axtardım uzaqlarda ,
görə bilmək üçün köpürdüm , daşdım ona bir əvvəl toxuna bilmək üçün.

Sonra bir səhər , daha günəş işıqlarını səpməyə başlamamışkən
dünyaya , uzaqlarda maviliyi gördüm ... Gördüm orada canlılığı ,
qaldırmışlığı , həsrəti ... Qovuşmaq istədim bir an əvvəl, sarılmaq
istədim ... Qoyunula girmək istədim bir sevgili kimi ... Həyatı istədim ondan ... Toxunduğumda dənizə ,
balıqlar qaçdı məndən , suyum qarışdı dənizə ... Bir oldum onunla ...

Kiçicik bir damlaydım , bulud oldum , torpaq oldum , dəniz oldum ,
okean oldum. Örtdüm dünyanı canlılığımla. Dalğalarla oynayarkən dərinliklərə qarışdım ... Dərinliyin səssizliyində gözəllikləri
tapdım ... Həyat gizlənmiş gözəlliklərdirmi deyə soruşdum dənizə?
Cavab ala bilmədim ... İnsan olmaq istədim ... Həyatın nə olduğunu
öyrənərəm deyə ... Döl oldum gənc bir kişinin qızdırmalı bədənində ...
Ulduzlu bir gecədə can oldum bir dişiylə ... Böyüməyə başladım
içində olduğum insana fərq etdirmədən ... Böyüdüm, böyüdüm ...

Eyni torpaq kimi isti və qaranlıq bu yer mənə güvən verdi , dinclik
verdi ... Zaman keçdikcə , yerimə sığa bilməz hala gəldim ... Günəşi
görmək istədim ... Ulduzları görmək , dənizlə danışmaq istədim ...
Həyatı insanlara soruşmaq istədim ... İşıqla təkrar qovuşduğumda
azadlığımı hiss