n zəngi oyatmışdı.
-Alo- Nur yuxulu şəkildə cavab verdi.
-Al sənə Ikinci Əkbər.Nə yatmısız durun gəzməyə gedirik. -Anar Ikinci Əkbər sözünü bilərəkdən işlətmişdi . Nur da bu sözü eşitdiyində gülümsəmişdi.
-Yaxşı.Hara gələk?
-Saat 11-də "****" kafedə olacam.Siz də ora gəlin.
-Oldu.Byee
Deyilən vaxtda deyilən məkanda olmuşdular hər biri.Onlar ilk öncə kafedə səhər qəlyənaltısı edib müxtəlif mövzulardan söhbət açırdılar. Qadın və kişi hüquqlarından söhbət düşəndə Leyla ilə Nur bir, Anarla Əkbər də bir olurdular. Bir azdan Kafedən çıxıb şəhəri gəzməyə başladılar. Axşam üstü düşmüşdü.Onlar bulvara getmişdilər.Qızlar hər iksi vikinqin qarşısında durub buna minək deyə uşaq kimi inad edirdilər. Əkbər nə qədər etiraz etsə də digərləri onu razı salmışdı. Ümumiyyətlə , o ciddi xarakterə sahib idi və özünə görə eqoları vardı.Karuselə minmək uşaqlar üçün nəzərdə tutulub deyə düşünürdü.Amma Nurun məsum gözləri onun içindəki uşağı oyatmışdı. O Nurun heç bir sözünə yox deyə bilmirdi. Nəhayət razılaşmışdı.Amma Nura "qorxsan məndən incimə" ultimatiumunu da atmışdı. Vikinq getdikcə sürətlənirdi.Nur Əkbərlə oturmuşdu. Nur qorxduğunu hiss edib özünü Əkbərə sıxaraq gözlərini yummuşdu. Əkbər onun bu halına gülürdü. "Inadcıl keçi" deyib başını yellədi. Vikinq dayanmışdı.Onlar aşağı enəndə Nurun başı hərlənirdi.Əkbər bunu hiss edib onun qolundan tutaraq skamyada otuzdurdu. Leyla isə Nur qədər təsirlənməmişdi. Anar Nur üçün su alıb gətirdi.Əkbər onun üçün həm narahat olur həm də əsəbləşirdi. "Sənə dedim axı Nur, nə olar ki söz dinləsən?"
Onlar bir az daha gəzib evə qayıtdılar.Sabah Nurun qardaşının toyu idi. Nur Anar , Leyla və Əkbəri də dəvət etmişdi..
Toy günü gəlib çatmışdı.Nur bu gecə çox gözəl görünürdü..Bütün şadlıq sarayının gözü onda idi. Saçlarını burub , xəfif makyaj etmişdi. Qısa, bədəninə oturan, gecə mavisi donunu qırmızı hündür ayaqqabı və kiçik çanta ilə tamamlamışdı.Qardaşının oona hədiyyə etdiyi gümüş dəsti də taxmışdı. Bir azdan Anar gələcəklərini xəbər