Mira bacisinin uzundeki qorxunu aydin gorurdu.
Na: Ne ise ewi, bize ne. Gelir, ozu biler… Deqiq qayidir? Tek? Bacilari gelmir??? … Ewiiii mene ne. Sen de ki, bowbogazsan eee. Mene aidiyyati olmayan movzulari neye daniwirsan??? Ne ise iwim-gucum var, sonra daniwariq.
Nazile xanim desteyi yere qoyan kimi Zumrudle Miraya yaxinlawdi.
Na: Bu oglan ne etmek fikrindedir? Chixib getmiwdi, neye gelir indi??? Guya iwle elaqedar gelir. Bes bu neche ayda iwleri nece idare edirdi???
Mi: Ana, insanlarin ne vaxt ve hansi wehere gedib-gelmelerine biz qerar vere bilmerik, ustelik onun burada evi ve iwi var.
Mira bu sozlerle Zumrudun elinden tutub eyvana chixartdi.
Zumrud bir muddet sakit qaldi. Mira onun nece heyecanlandigini hiss edirdi.
Mi: Zu…
Zu: Her wey yaxwidi, Mira. Heqiqeten. Men… Men wadam ki, o tek gelir. Demek onunla qarwilawmaq ehtimalimiz olmayacaq. Men ozume gore qorxmuram, sadece soz-sohbetlerden narahat oluram…
Zumrud o qeder heyecanli, telawli idi ki, Mira bacisini achiq gozlerle dinleyib hech ne deye bilmedi, sadece bawini terpetdi…
Bolum sonu.

Müellif ;Afa

<< 1 2 [3]