sıx bağlanılmışdı. Gənc adam yolda
oynayan uşaqlara soruşdu; "Bu evdə kimsə
yaşamırmı? "Bir uşaq; " Qoca bir qadın
yaşayır. "dedi. Gənc adam cavabını eşitməkdən
qorxarcasina , başqa bir sual soruşdu;
" Burda yaşayan gənc qız nə oldu?"
Uşaqlardan biri ; "O öldü. " Dedi , gənc adamın
yana düşən qollarını , Yaşaran gözlərini görmədən
başqa bir uşaq dedi ; " Vərəm olub , dünən öldü. "

İllər sonra idi , kiçik bir uşaq həyəcanla
anasıyla atasının yanına qaçdı ,
güllər arasında , yellənən stulda
oturan qoca adamı göstərərək qışqırdı ;
"Babam gülür , babam gülür ata ! .."
Qaçaraq qocanın yanına getdilər , gülərkən heç
görmədikləri üzünə baxdılar. Əlində bir gül olan
qoca adamın üzünə , həqiqətən bir gülümsəmə
yayılmışdı ; bitən bir həsrətə sevinirmiş kimi ,
illərdir görmədiyi birinə qavuşacakmış kimi xoşbəxt
bir təbəssüm idi bu. Lakin gözləri bağlı idi