zaman bir anlıq. Daha yaxınlaşa bilmirdim. O idi bu. Illər sonra bu parkda bu gün o da burdadı.Unutmayıb demək.Gözlərim dolmuşdu.Aramızda beş addım məsafə var idi sadəcə.Bu qədər yaxınkən araya illərin fasiləsi girmiş bizi tam uzaqlara atmışdı.Baxdı üzümə .Həmin günki nifrət və mənim üzümdə gördüyü isə həmin günki peşmanlıq.Bilmədim orada nə qədər elə durub baxışdıq. Üzərimə diqqət etdi .Acı-acı gülümsündü .Çox dəyişmişdi .Gözlərini yaddaşıma yazmasam bəlkə də tanımayacaqdım.Qara, parıldayan gözləri ...Siyah saçlar.. Hündür əndamı həminki idi.Amma baxışlar, mimika dəyişmişdi. Fidan qaçaraq gəlib məni qucaqladı. Evə getmək istəyirəm deyib əlimdən dartırdı.Mənim isə gözlərim onda qalmışdı.O Fidanı və məni diqqətlə süzdü.Fidan mənə çox bənzəyirdi. Kinayə ilə mənə baxdı...Yumruğunu sıxıb durmuşdu.
ƏKBƏR >>>Evlidir demək. Öz həyatını qurub.Qızı da ona bənzəyir.Heç dəyişməyib .Həyatımı söndürən bu qadın görəsən indi kimin həyatına işıq saçır?!<<<
NUR>>>Nə olar mənə elə baxma. Ürəyim parçalanır.Bu dəqiqə çökəcəm yerə.Bu illər ərzində unutdunmu məni? Doğma baxışlar ögeyləşib daha.Heç nə deyə bilmirəm.Bu an nə deyə bilərəm ki? Getməliyəm gecdir.Bəlkə də son dəfə görürəm illər sonra.Əlvida.<<<
Müellif;Mehri