Biz qadınları sevmədik...Saçlarını sevdik, hələ bir də sarışındırsa, daha çox sevdik.Dodaqlarını sevdik, hələ bir də şəhvətli və dolğundursa, daha çox sevdik...Sinələrini sevdik...Ayaqlarını sevdik, hələ bir də dümdüz sütun kimidirsə...Yolda, maşında, televizorda, internetdə onlara hər zaman baxdıq...
Hər yerlərinə diqqətlə və dəqiq baxdıq...Daha yaxşı görə bilmədiyimiz zaman, ərinmədən dəfələrcə yenə baxdıq...Bir daha və bir daha...Qadınların hər yerlərinə baxdıq, amma gözlərinə ya heç baxmadıq, ya da baxdığımız zaman gec oldu...

Bir az açıq-saçıq olsa da ürəkdən və təmiz deyilmiş sözlərdir bunlar. Doğruları özündə əks etdirən həqiqətin hayqırtısıdır bu sətirlər.

Bu yaxınlarda bir türk yazarın yazdığı bu cümlələrdən sonra, başa düşdüm ki, doğrudan da, kişi olmaq dünyanın hər yerində eyni şeydir. Bizim kimi cəmiyyətlərdə isə, kişi olmaq daha çox hökmdar və sultan olmağa bənzəyir. Amma cibindəki qədər ağlı və zəkası olan sultanlar...
Əslində, bizim ölkədə kişilər qadınlarını daha çox sevdikləri, amma bunu heç vaxt etiraf etmədikləri üçün daha tez yaşlanır və buna görə də vaxtı gələndə əzrayılın qoluna güc gələ bilmirlər. Çünki bizlər əzrayıla da sevdiyimiz qadının olduğunu etiraf etməyə utanan kişilərik.
Bəlkə də, buna səbəb bizlərin həyat yoldaşı sözünü ilk dəfə toylarda tamadanın dəvəti ilə bəy-gəlin tərifi dediyimiz zaman dilə gətirməyimizdir. Bəlkə də, buna səbəb həyat yoldaşının daha çox əhəmiyyətsiz olduğunu dost-tanışa sübut etmək üçün onun mobil nömrəsini öz telefonumuza adı ilə deyil, “Ev” adı ilə yazmağımızdır. Bəlkə, başqa şeydir buna səbəb? Bəlkə də, elə düzünü biz edirik? Bəlkə də, qadını qudurdub, ona daha çox imkan yaratmaq bizlərin səltənətini həqiqətən də təhlükə altına alır?
Əslində, bütün bu “bəlkə”lər qadınların mövcudluğunun kişilərin rahatlığı üçün olduğunu zənn etdiyimiz vaxtdan başladı. Qadına cinsi istəyi ödəyən aparat kimi baxmaq da bu rahatlığın daha sonrakı mərhələlərində meydana gəldi. Nəticədə biz kişilər qadınları nə qədər