günahkar sayılırdı. Bu fətvaya
hamılıqla möhür vuruldu. Onların qarətçiliyi
əvvəlcə məhz şiə cəfərilərə qarşı başlanmış, bu
zaman sünnülərdən dəstək almışlar. Amma
qüdrətləndikdən sonra sünnülərin özünə qarşı
da çıxmağa başladılar və onları da kafir
adlandırıb, qanını, malını və mülkünü halal
hesab etdilər.
ÖZ KÜFÜRLƏRİNƏ İSLAM DONU GEYİNDİRİRLƏR.
Vəhhabiliyin küfr olması barədə ilk dini kitabı
Məhəmməd ibni Əbdül-Vəhhabın öz doğma
qardaşı Süleyman İbni Əbdül-Vəhhab yazdı.
Miladi XVIII əsrdən etibarən elə məşhur şiyə
və sünnü alimi yox idi ki, İslamın içərisində
yaraya çevrilən vəhhabi təriqətini alt-üst edən
kitab yazmasın. Bu sırada sünnü hənbəli
alimləri də az deyildi. Şiyə alimlərindən böyük
mərcəyi-təqlid ayətullah Şeyx Cəfər Kaşiful-
Fitanın kitabı İslam dünyasında daha
məşhurdur. O bu kitabı vəhhabi kralı Əmir
Səud ibni Əbdul Əzizə də göndərmişdi. Bildirək
ki, kral Əbdül Əziz indiki Səudiyyə Ərəbistanının
başçısı olmuş və məhz o hakimiyyətə gəldiyi il–
hicri 1344-cü ildə şəvval ayının 08-də
müqəddəs Bəqi qəbristanı darmadağın
edilmişdir. Oradakı 4 İslam imamının,
peyğəmbər səhabələrinin, övladlarının və çoxlu
digər övliyaların məzarüstü abidələri
dağıdılmışdır. Həcc səfərində olmuş şəxslər
burada “çiçəkli, ağaclı yer” mənasını verən Bəqi
adının da öz mənasını tamam itirdiyinin şahidi
olurdular. Bu qəbristanlıq bircə çiçəyinin,
ağacının, kolunun belə olmaması ilə adi
qumsal bir düzənliyi xatırladırdı. Belə ki,
dünyanın hər bir adi insanı da öz ölənləri
üçün məzarüstü nişanə qoyduğu halda burada
və ümumiyyətlə bütün vəhhabi
məmləkətlərinin məzarıstanında qəbrin üzərinə
bir tikə qara daş qoymaqla kifayətlənirlər. Bu
səbəbdən mərhumun xatirəsinin yad edilməsi
üçün hara gedilməsi məlum deyil. Saysız-
hesabsız daş-kəssəyin arasında sənə əziz olan
şəxsin məzarını necə tapasan? Həyatdan
köçdükdən sonra xatirəsi ehtiramla yaşanmalı
ulu şəxsiyyətlərin bu dünyada yeganə yadigarı
olan məzarının nişanəsiz, naməlum