geyinib çıxdım evdən . Avtobusu gözləyirdim. Ətrafda insanlar çox idi. Avtobusa atdım özümü. Birdən ayağımın kimsə tərəfindən tapdandığını hiss etdim.Yenə o günki kimi cırnamışdım . "Diqqətli olun da bir az! Görmür gözünüz?!" Sözlərimi dedikdən sonra beynimə siqnal çatmışdı.O gün.Onu ilk gördüyüm gün .Təsadüf yenə eyni hadisə təkrarlandı.Gözlərim doldu.
-Bağışlayın xanım .Bilmədən oldu -amma o belə reaksiya verməmişdi .Üzr istəyirəm deyib dayanacağa çatdığıma şükür edib özümü yola atdım. Gözlərim dolmuşdu yenə. Işə gəlib masamın arxasına keçdim.Zəhra yaxınlaşıb məni soruşdu.Yaxşıyam heç nə yoxdur deyib vəziyyətdən çıxa bilmişdim...Iş günü başlamışdı..Hər şey öz axarında davam edirdi.Bu gün müdirin katibəsi gəlməmişdi.Hazırladığım sənədi müdirə verməli idim. Sənədi də götürüb iti addımlarla kabinetin önünə doğru irəlilədim. Qapını döyüb içəri daxil oldum və .....
******
Günlər keçirdi. Əkbər Jalə məsələsini nə qədər söyləmək istəsə də Nurun gözlərindəki işiltıya baxınca deyəcəyi bütün sözləri Unudurdu.Amma demədikcə də Nuru itirmək qorxusu onu içdən məhv edirdi. Bu gün isə o bütün olanları unudub Nuru Şam yeməyinə dəvət etmişdi. Nur bu gecə çox gözəl görsənmək istəyirdi.Anası Vəfa xanımın Əkbərdən xəbəri var idi.O qızının xoşbəxt olduğunu gördükcə daha da xoşbəxt olurdu. "Ana bu gecəlik ata məni soruşsa idarə edərsən" deyib Nur aşağıda gözləyən Əkbərin yanına getdi.Əkbər Nuru gördükdə heyrətlə onu izləyirdi. O bu gecə çox gözəl idi. O Nur üçün restoranı bağlatdırmışdı bu gecə.Nur ətrafdakı romantik abu-havadan xoşlanmışdı.Onlar bir az rəqs edib yerlərinə əyləşdilər.Əkbər cibindən bir qutu çıxarıb Nura verdi.Nur çaşıb qalmışdı.Əlləri titrəyirdi həyəcandan .Qutunu götürüb açdı. Bu brliyant üzük idi. "Nur mənimlə evlənərsən?" Bu sözlər Nurun beyninə daha sonra çatmışdı. O bunu heç düşünməmişdi. Bir anda gözləri doldu.Üzüyü qutuya qoyub Əkbərə geri qaytardı. Əkbər nə olduğunu anlamadı.Heç Nur özü də bilmədi nə üçün belə etdiyini.Amma bu təklif üçün tez olduğunu