u düşünürdü.Masadan qalxıb cəld şəkildə restoranı tərk etdi. Taksi saxlayıb oradan uzaqlaşdı. Əkbər gəldiyində Nur artıq çoxdan getmişdi. O çox narahat olmuşdu.Özü də tez olduğunu anlayıb etdiyi üçün peşman oldu.Amma arada sevgi var idisə tezin gecin nə fərqi var idi ki? Nur evə çatıb özünü otağına qapatdı.Əkbərə hörmətsizlik etmişdi.Bunun üçün özünü günahkar hiss edirdi.Telefonun zəng çaldığını görüb götürdü .
-Niyə getdin?
-.....
-Sən ağlayırsan?
-Bağışla məni.-deyib Nur zəngi sonladırdı.
1 həftə keçmişdi Artıq.Nur Əkbərin qarşısına keçməyə hələ də cəsarət edə bilməmişdi .Əkbər nə qədər Nura zəng edib , mesaj yazsa da cavabsız qalırdı.Bu onu daha da dəli edirdi.
-Səni dinləmək istəmirəm.Get başımdan.Gördüyümü gördüm mən.
-Leyla, Leyla bir dinlə düşündüyün kimi deyil.
-O qızın mesajı sənin telefonunda nə gəzirdi bəs?
-Inan ki bir bildiyim yoxdur.
-Bəsdir Anar dinləmək istəmirəm daha.
******
-Nə baş verdiyini anlamadan mühakimə etməyi bacarırlar yalnız.
-Susaraq dəli edir məni. Bir söyləsə dərdini...
-İzah etmək istəsəm də dinləmir , ƏKbər .Artıq səbr edə bilmirəm.
-Mən bilirəm nə edəcəyimi .
-Elə məndə-deyib Anar Əkbərə baxıb bic-bic gülümsündü.
Ikisi də oturduqları kafedən qalxıb sevgilərinin arxası ilə getdilər.
"Həyətdəyəm.Düş yoxsa qapınızda yatacam." Mesajını Oxuyanda Nur Əkbərin artıq dəli olduğundan qorxub əynini geyinərək aşağı düşdü.Əkbər onu görən kimi qucaqladı .Çox darıxmışdı bu bir neçə gündə.O Nurun qolundan tutub maşına doğru apardı. Maşın sürətlə evin önündən uzaqlaşdı. Bir azdan onlar sahilin qırağında maşında oturmuşdular.Hər ikisi susmuşdu. Əkbər bu sükutu pozdu.
-Əlini ver.
-...
-Əlini ver dedim!-deyərək Əkbər onun əlini ovcuna alıb neçə gündür üzərində gəzdirdiyi həmin üzüyü barmağına taxdı.
-Bu üzük barmağından heç vaxt çıxmayacaq .
-..
-Eşitdin?!
Əkbərin qəzəb dolu səsindən qorxan Nur yaxşı deyərək razılaşmışdı.Əkbər onu qucaqlayıb özünə sıxdı.
-Yaxşı ki varsan,