10-cu bölüm.
O gün parkda bir-birimizə arxamızı dönüb ayrıldıq illər sonra.Evə gəldiyimdə özümü hiss etmirdim.Murad evdə deyildi.Leyla üzümdəki ifadədən qorxmuşdu. Fidanı ona verib heç nə demədən otağıma üz tutdum. Qapını bağladığım an bayaqdan bəri saxladığım göz yaşlarımı azad etdim. Axı niyə? Niyə? İllərdir onu görməyin həsrəti ilə yaşayırdım. Bu gün onu gördüm.Bəs niyə susdum? Niyə önünə keçib bütün söyləmək istədiklərimi söyləmədim?Necə də dəyişmişdi o sevgi dolu baxışlar.Görəsən həyatında biri varmı? Məni unudubmu? Düşüncələr sıxırdı məni.Əynimi geyinib piyada gəzintiyə çıxdım.Bir az hava almağa ehtiyacım var idi. Artıq gecə düşürdü .Telefonu açdım.Evdəkilər mənə zəng etmişdi. Narahat olmuşdular .Zəhra da bir neçə dəfə zəng edib mesaj atmışdı daha sonra.Oturduğum skamyadan durub oradan uzaqlaşdım. Yol ilə yürüdükcə fikirlər məni uzağa aparırdı. Saçlarım əvvəlki halını almışdı.Sərin külək əsirdi.Dalğalı, şabalıdı saçlarım küçənin işıqları altında dalğalanaraq parlayırdı . Bir anlıq üzümdə təbəssüm yarandı.O ən çox mənim saçlarımı sevərdi .
Evə çatdığımda qapını açıb içəri keçdim.Atam və Murad azca danladıqdan sonra günah işləmiş uşaqlar kimi məsum baxışlarımla onların könlünü almağı bacarmışdım.Başım ağrayır, yatacam deyib özümü otağıma qapatdım....Onun düşüncələri məni rahat buraxmırdı.Güzgü önünə keçdim.Çoxdandır özümə bu qədər diqqətlə baxmırdım.Görəsən çoxmu dəyişmişdim? Çirkinləşmişdimmi? Bir anda "bunların nə mənası var ki?" Düşüncəsi bütün ümidlərimi yerə vurub sındırmışdı. Sabah iş var tez yatmalı idim.Alarmı qoşub özümü yatağa atdım. Amma nə fayda? Gözümə yuxu getmirdi.Nə qədər çalışsam da gecəni yata bilməmişdim.Hara gözümü zilləsəm onun xəyalı gözümün önünə gəlirdi. Gecə yenə onu mənə düşündürürdü .Çətinliklə də olsa bitmişdi bu zülmət.Səhərə yaxın yuxuya getmişdim. Alarmın səsinə bitəhər gözlərimi açdım . Gec yatdığım üçün oyanmaq çətin gəlirdi. İşdəkilərin sözü yadıma düşdü."Müdir çox tələbkardır" Tez qalxıb əl-üzümü yuyandan sonra əynimi