bir səs eşitdi bu səs telefonu idi.Gül də əlində qalmışdı.Gülü də bütün ümidləri ilə birgə zibil qutusuna atdı.O artıq evə qayıtmalı idi.Hazırlığı çoxdan başlamışdı.o yenə də tələsmirdi düşünürdü ki niyə o içindəki səsə qulaq asmadı.O günlərcə bunu düşündü.sonda özünə bu cavabı verdi:"Yəqin belə olmalı