14 fevral günü səhər saat 6-da oyanmışdı.Əslində demək olar bütün gecəni yatmamışdı...Səhərə kimi bu günü fikirləşmişdi.Bu gün onun həyatında bəlkə də çox şey dəyişəcəkdi.Kim bilir...o bu günə 3 gün idi ki hazırlaşırdı.Hər şey qabaqcadan fikirləşilmişdi.O səhər dostu ilə görüşərək gül almağa gedecekdi.Gülün içindəki açıqcaya yazılacaq sözlər də artıq hazır idi:"Sevgili olmasaq da sevgililər gününü təbrik edirəm"..Əslində özü bunları elemək istəmirdi 3 gün əvvələ qədər.Onu bunları etməyə dostları məcbur etmişdi.Bu qərarı heç də asan qəbul etməmişdi.Sevdiyi qıza qarşı hisləri 4 ay idi ki başlamışdı.Bu müddət ərzində ona sevgisini etiraf etməyə çalışmışdı,amma hər dəfə nə isə ona mane olurdu.Nə isə artıq bunları düşünməyin artıq heç bir mənası yox idi..
Artıq saat 7 idi o dostu ilə görüşdü və mağazaya getdilər.O sadəcə 1 gül aldı.O hemin qızın da bu gül kimi onun həyatında tek olmasını istəyirdi.Ders saat 8-de başlayırdı.O əvvəl düşündü ki,gülü həyətdə dərsə girməmişdən versin amma alınmadı.O gün ərzində çox çalışdı,amma gülü qıza verə bilmədi.Nəhayət 3 cü dərsin sonunda qıza yaxınlaşdı.Amma qız qaçaraq sinfə girdi.Bu ona çox tesir etdi.Artıq ümidlərini üzmüşdü.Bu işin olmayacağına əmin idi.Amma birdən sinif yoldaşı qızla danışdığını və qızın sonuncu dərsdən sonra cavab verəcəyini dedi.Oğlanın gözləri parladı bu sözləri eşidəndən sonra.oğlan 11-ci sinifdə oxuyurdu və bu il ərzində sonuncu dərsi bir dəfə də olsun gözləmişdi.Amma sevgisimə gorə hər şeyə hazır idi.Qalan 3 dərsi məktəbin həyətində donaraq gözlədi.İçindən bir ses gözləmə get evə bir qıza görə soyuqdan donmaya deymez deyirdi.Amma o gözledi.
Və nəhayət zəng vuruldu.Hər kəs məktəbdən çıxmağa başladı.Amma oğlanın gözləri yalnız bir nəfəri axtarırdı.Və budur onu gördü sakitcə ona yaxınlaşıb bir dəqiqəlik onu çağırdı.Amma o heç reaksiya da vermədi.Oğlan bir də cəhd elədi qız bu dəfə ona yox cavabı verdi..Bu söz onun içində elə bil nəyisə məhv etdi. O bir neçə dəqiqə hərəkətsiz olaraq dayandı.özünə gələndə