dünya başına . Əsəbi idi Nura .Axı onu necə bu qədər tez unutmuşdu? Artıq Nura olan sevgisi nifrətlə əvəzlənmişdi. Əməllərindən peşman olan Jalə isə düşünüb daşınaraq Nurla danışmaq qərarına gəlir. Zənglərinə cavab verməyəcəyini bilib Nurgilə üz tutur. Vicdanını rahatlaşdırmaq istəyirdi.Nur qapını açdığında qarşısındakı sanki əmisi qızı Jalə deyildi. O Jaləni dinləmədən otağına keçir. Jalə evdə heç kimin olmadığını görüb onun arxasınca gedir.
-Nur məni dinlə.Inan ki bir də narahat etmərəm səni.
-Onu verdim sənə! Nişanlıyam mən gedin rahat sevişin.
-Səhv edirsən Nur.O gecə Əkbəri mən məcbur etdim.O içkili idi sadəcə söhbət etməkçün gəlmişdi.
-Bunu Əkbərin tapşırığı ilə edirsənsə, yersizdir.Bitdi bizimki...
-Ayanın canına and olsun düz deyirəm. Əkbərlə barış.Qiymətini bil onun.Mən etdiyim səhvi etmə.
-...
-Gedirəm yaxşı düşün.
Nur Jalə getdikdən sonra bilmədi sevinsin yoxsa ağlasın.Əkbərin günahsız olduğunu biləndə ona inanmadığı üçün özünə əsəbləşdi.Amma deyəsən gec idi.O artıq başqasına nişanlanmışdı...

Əkbər isə Nurun nişanlandığını öyrənən gündən içirdi. Günlər beləcə keçdi.O Nur üçün çox darıxırdı.Onun olmalı idi Nur. Amma ona şans vermədən, dinləmədəən tərk etmişdi onu. Bir gün maşınla Nurgilin yaxınlığındakı məhlələrdən birindən keçirdi.O uzaqdan Nuru gördü.Iki nəfər əlindən çantasını almağa çalışırdı. Sonda isə Nura nəsə oldu və o yerə sərildi.Əkbər sürəti artırıb tez onun yanına getdi.Aman Allah Nur qanlar içində idi.O həmin adamları tutmaq istəsə də ilk öncə Nuru xəstəxanaya çatdırmalı idi. Nur gözlərini açıb Əkbəri başının üstündə gördü.Dodaqları qaçmışdı.Sevdiyinin qolları arasında idi.Əkbər onu qucağına alıb maşına doğru apardı. Maşını çox sürətlə idarə edirdi. "Dayan Nurum , az qaldı" ..
20 dəqiqə sonra artıq xəstəxanada idilər.O Nuru qucağına alaraq içəri daxil oldu.Həkimlər onu əməliyyat masasına apardılar.O dizləri üstə çöküb qalmışdı.Nurun telefonu cibində olduğundan Əkbərdə qalmışdı.Anası dayanmadan zəng edirdi.Sonra adı qeyd