d olunmamış nömrədən dəfələrlə zəng gəldi.Nəhayət özünü toparlayıb telefonu açdı. "Alo Nurum?" Bu oğlan səsi idi. Əkbər artıq zənn etmişdi nişanlısı olduğunu.Əsəbdən damarları üzə çıxmışdı.Bir qədər dişini bir-birinə sıxıb susduqdan sonra xəstəxanın ünvanını söyləyib zəngi sonlandırdı.Axı ona Əkbərdən başqası necə Nurum deyə bilərdi?!Bir azdan Nurun ailəsi və nişanlısı xəstəxanada idilər.Tural Əkbəri kənara çəkib "etdiyin yaxşılıq üçün sağ ol əvəzində nə qədər istəsən maddi yardım edərəm" deyib guya təşəkkürünü bildirdi. Əkbər artıq Özünü saxlaya bilməyib Turala bir yumruq ilişdirib xəstəxananı tərk etdi.Üzünü xəstəxanaya dönüb " mənim olmadın.Amma torpağın da olma.Sənin olmadığın dünya dar gələr mənə" ürəyində bu sözləri deyib maşına mindi.Maşın sürətlə uzaqlaşdı binadan.
Nurun əməliyyatı uğurla bitmişdi. 1-2 saatdan sonra onu palataya köçürdülər.Leyla yanında idi. O gözlərini açar-açmaz Əkbərin adını sayıqladı. Leyla onun əlindən tutub dolmuş gözləri ilə onu izləyirdi. Nur üzünü dönüb barmağındakı üzüyə baxdı daha sonra isə gözünü pəncərəyə zillədi....

*****
"Əkbər bəy bunları sizin hazırlanmanızı istədi" Əkbər bəy ! Əkbər... Bu o ola bilərdi ? Bəlkə başqa Əkbər idi? Düşüncələr məni o qədər sıxırdı ki, masanın üzərindəki sənədlər tam yadımdan çıxmışdı. Bunları hazırlamamış evə gedə bilməzdim.Axşam düşür , iş saatı bitirdi.Hər kəs şirkəti bir-bir tərk edirdi.Sənədləri bitirməmiş gedə bilməzdim.Evə zəng edib işimin çox olacağını bildirib başımı sənədlərə qatdım.Artıq saat 11 idi.Deyəsən müdir də kabinetindən çıxmamışdı.Katibənin iş vaxtı bitdiyi üçün hazırladığım sənədləri kabinetə mən aparmalı idim. Əslində bu mənim üçün fürsət idi.Müdirin Əkbər olub olmamısını bilmək üçün. Amma addımlarım kabinetə yaxınlaşdıqca ürəyim daha sürətlə döyünməyə başladı. Qapını döyüb içəri keçdim. Üzünü pəncərədən çölə tutub bir nöqtəyə zillənmiş gözlərini çəkmirdi.Əlində nəsə içki var idi. Başına çəkib yenə pəncərəyə baxmağa davam etdi.Boyundan qamətindən eyni Əkbər idi .Əmin