Sonun baslanqici

Bezen qarşındakına olan hirs bürüyer gözünü. Ondan qisas almaq isteyersen.Ya da her şeyin bitdiyine inandırarsan özünü. Nur çox ağır zamanlar keçirirdi.Onun üçün heyat sönmüşdü . Bu deqiqe her şeyle razılaşmağa hazır idi. Ekberin keçmişini unutmasına bes etmemişdi onun sevgisi. Ne unuda bilirdi, ne de yeniden başlamaq olurdu. Vefa xanım bir qeder pafosdan sonra dillendi.
-Qızım artıq ikinci kurssan.Böyük qız olmusan.Atanın ailevi dostlarının oğlu Tural sene elçi düşmek isteyir.Yaxşı da oğlandı.Sene korluq çekdirmez.Sabah axşam elçi gelecekler.Biz razıyıq senin de fikrini öyrenmek isteyirik.
-Ne bilirsiniz edin- Nur solğun terzde bu sözleri söyleyib otağına qalxdı. Bu otaq artıq onun qaranlıq dünyası olmuşdu. Divarlar şerik olacaqdı sanki acısına. Ekberli günleri düşünüb düşünüb ağlayırdı sadece.Onu çıxara bilmirdi ağlından, üreyinden ...Ekber ise üreyine daş bağlamış onu özünden uzaqlaşdırmağa çalışırdı. Amma onu itirmeye döze bilmezdi.
Nur bu gün derse getmemişdi. Axşam elçileri gelecekdi.Heç Turalı tanımırdı da. Amma Ekbere olan hirsi onu buna mecbur etmişdi. Keyimişdi sanki.O Ekberin olmalı idi . İndi ona başqa gözlermi baxacaqdı? Başqa ellermi toxunacaqdı? Axşam oldu .Elçiler gelmişdi artıq.Nur çox hevessiz idi. Oğlanın heç üzüne de baxmadı. Otağına qapatdı özünü.Öz inadına qalib gele bilmirdi amma içinde bir ümid atası belke vermez deye işıldayırdı.Taa ki, Allah xeyirli etsin sözünü eşidenedek.Sanki heyat onun üçün sönmüşdü. Boşluqda hiss edirdi özünü.Havası çatmırdı. 1 hefteye nişanlanacaqdı. Derse gedib gelirdi Ekberi görse de ona çox hirsli idi. Üreyinde ise "men nişanlanacam.Seni çox sevdim ." Söyleyirdi.Her ikisi üçün çox çetin idi .
1 hefte keçmişdi artıq.Nuun nişan günü idi.Heç üzü gülmürdü. Sanki bu onun nişanı deyildi.Tural da hevessiz idi.Ailesinin mecburiyyetinden Nuru seçmişdi.Onun da sevdiyi var idi. Nişan bitmişdi.Anar Ekbere Nurun nişanlandığını söyleyende onun halını tesevvür etmek mümkün deyildi. Sanki yıxılmışdı dünya

[1] 2 3 4 >>