başına . Esebi idi Nura .Axı onu nece bu qeder tez unutmuşdu? Artıq Nura olan sevgisi nifretle evezlenmişdi. Emellerinden peşman olan Jale ise düşünüb daşınaraq Nurla danışmaq qerarına gelir. Zenglerine cavab vermeyeceyini bilib Nurgile üz tutur. Vicdanını rahatlaşdırmaq isteyirdi.Nur qapını açdığında qarşısındakı sanki emisi qızı Jale deyildi. O Jaleni dinlemeden otağına keçir. Jale evde heç kimin olmadığını görüb onun arxasınca gedir.
-Nur meni dinle.Inan ki bir de narahat etmerem seni.
-Onu verdim sene! Nişanlıyam men gedin rahat sevişin.
-Sehv edirsen Nur.O gece Ekberi men mecbur etdim.O içkili idi sadece söhbet etmekçün gelmişdi.
-Bunu Ekberin tapşırığı ile edirsense, yersizdir.Bitdi bizimki...
-Ayanın canına and olsun düz deyirem. Ekberle barış.Qiymetini bil onun.Men etdiyim sehvi etme.
-...
-Gedirem yaxşı düşün.
Nur Jale getdikden sonra bilmedi sevinsin yoxsa ağlasın.Ekberin günahsız olduğunu bilende ona inanmadığı üçün özüne esebleşdi.Amma deyesen gec idi.O artıq başqasına nişanlanmışdı...

Ekber ise Nurun nişanlandığını öyrenen günden içirdi. Günler belece keçdi.O Nur üçün çox darıxırdı.Onun olmalı idi Nur. Amma ona şans vermeden, dinlemedeen terk etmişdi onu. Bir gün maşınla Nurgilin yaxınlığındakı mehlelerden birinden keçirdi.O uzaqdan Nuru gördü.Iki nefer elinden çantasını almağa çalışırdı. Sonda ise Nura nese oldu ve o yere serildi.Ekber süreti artırıb tez onun yanına getdi.Aman Allah Nur qanlar içinde idi.O hemin adamları tutmaq istese de ilk önce Nuru xestexanaya çatdırmalı idi. Nur gözlerini açıb Ekberi başının üstünde gördü.Dodaqları qaçmışdı.Sevdiyinin qolları arasında idi.Ekber onu qucağına alıb maşına doğru apardı. Maşını çox süretle idare edirdi. "Dayan Nurum , az qaldı" ..
20 deqiqe sonra artıq xestexanada idiler.O Nuru qucağına alaraq içeri daxil oldu.Hekimler onu emeliyyat masasına apardılar.O dizleri üste çöküb qalmışdı.Nurun telefonu cibinde olduğundan Ekberde qalmışdı.Anası dayanmadan zeng edirdi.Sonra adı qeyd olunmamış

<< 1 [2] 3 4 >>