idilər. Amma özlərinə bir şans daha vermişdilər.Aradakı əngəlləri atıb əllərini bir-birinə uzatmışdılar ilk günki kimi..
Budur, Əkbər əlində 1 qırmızı qızılgüllə sahildə Nuru gözləyirdi. Nur uzaqdan onu görüb addımlarını daha da sürətləndirdi. Onlar bir-birinə doğru qaçıb qucaqlaşdılar.Bəlkə də saatlarla belə qalardılar. Əkbər Nura gülü verib "tikanlarından ehtiyatlı ol.Qızılgül tikansız olmaz" söylədi. Nur gülü götürüb qoxusunu içinə çəkdi.Çox gözəl ətri vardı. Əkbər ılini Nura uzatdı.Nur barmağındakı üzüyü unudub onun əlindən tutdu... Əkbər üzüyü barmağından çıxarıb " bu üzüyü bir də barmağında görməyim" söylədi və qaşlarını çatıb Nura zillədi gözlərini.Nur mənə vaxt ver , həll edəcəm deyib mövzunu bağlamışdı. Onlar bütün günü gəzib ayrı qaldıqları günlərin əvəzini çıxmışdılar.. Nur nə evdəkilərin , nə də Turalın zəngini cavablandırırdı. Artıq axşam düşürdü Əkbər Nuru evlərinin qarşısında maşından düşürtdü. Onlar sağollaşıb ayrıldılar. Nur evə gəldiyində anası Vəfa xanımın əsəbi olduğunu görüb nişanı atmaq söhbətini Heç aça bilməyəcəyini düşündü.
-Harda idin? Telefonu da açmırsan? Tural sənin nişanlındı ondan icazə almalısan evdən çıxanda.
-Ana Sevinclə parka getmişdim. Eşitməmişəm . -Nur yalan danışdığına görə utanırdı .Amma başqa çarəsi yox idi.
Bitəhər vəziyyətdən çıxıb otağına qalxdı. Turaldan mesaj gəlmişdi . "Bağışla , telefonunu açmadığını görəndə evinizə zəng etdim.Problem yaratdığım üçün üzürlü say." Nur Turalın bu cür anlayışına təəccüblənmişdi .
Günlər gəlib keçirdi.Nur heç bir vəchlə nişanı qaytarmaq istədiyini ailəsinə açıqlaya bilmirdi. Əkbər isə daha da səbirsizləşirdi.Yeni qovuşmuşkən arada problemlər yaranırdı yenə. Zaman onların əksinə işləyirdi sanki.. Nur nəhayət cəsarətini toplayıb şam yeməyindən sonra ailəsinə nişanı qaytarmaq istədiyini bildirmişdi . Lakin gözləmədiyi reaksiyanı vermişdi atası Kamil bəy. Vəfa xanım isə susmuşdu. Kamil bəy "bilirəm o oğlana görə edirsən! Amma unut onu sən nişanlısan və Turalgilin ailəsinin ,