, tanışların yanında məni biabır etməyə haqqın yoxdur!" Deyib mövzuya nöqtəni qoymuşdu ..Amma həmin gün Nurgilin sevgiləri böyük bir sualaltına düşmüşdü.Nur ağlayaraq otağına qaçmışdı.Atasının sözləri onun beyninə işləyirdi . "Məni biabır etməyə haqqın yoxdur! " dəfələrlə beynində bu sözlər təkrarlanırdı.Axı o ayıb olacaq nə etmişdi ki? Sevmək günah idi mi? Əkbər həmin gecədən sonra Nura nə qədər zəng etsə də Nur cavablandırmırdı. O atasının üzünə ağ ola bilməzdi . Deyəsən artıq qərarını vermişdi....
********
" Nurlana Əlizadə!" Adımı elə bir tonda söyləmişdiki illərin qəzəbi yatırdı bu ifadənin altında.Neçə vaxtdır mənim adımı heç kəs tam şəkildə söyləmirdi.Mən onun üçün Nur yox Nurlana olmuşdum daha.Bu qədərmi yadlaşmışdıq? Üzünü dönüb əlindəki viskini masanın üzərinə qoydu. Gözlərini gözlərimə zilləyərək mənə doğru addımlamağa başladı . Onun üzündəki qəzəbdən qorxmağa başlamışdım artıq.Ayaqlarım, əllərim əsirdi .Əlimdəki sənədlər yerə düşdü . O buna əhəmiyyət vermədən vecsiz bir şəkildə daha da yaxınlaşdı mənə. Mən geri addımlayaraq divara dirəndim. O qolu ilə iki tərəfimi də əhatələdi. Yavaş-yavaş daha da yaxınlaşırdı mənə. Nəfəsini üzərimdə hiss edirdim. Bədənimə ani bir istilik gəldi. Kontrolu itirirdim artıq. Gözlərimi yumdum. O boynumu öpməyə başladı. Ona nə dur deyə bilirdim, nə də qarşılıq verə bilirdim.Daha sonra Dodaqlarını yanağımda hiss etdim. Azca tüklü üzü mənə toxunduqca ağlım başımdan çıxırdı. O boynuma düşərək dərindən nəfəs alıb verdi.Ətri hər tərəfi əhatələmişdi. Bədənim əsirdi.Gözlırimi yumub onun nə edəcəyini gözləyirdim.O xırıltılı səslə "sən..Sən mənim olacaqdın"deyib dodaqlarıma yumuldu.Qarşılıq verə bilməyib onu itələdim.Mənə bayaqkından daha qəzəblə baxırdı.Üzümü dönüb arxama baxmadan kabinetdən çıxdım. Iti addımlarla pencəyimi və çantamı götürüb şirkəti tərk etdim.Yağış yağırdı yenə.Gözlərim sözümə baxmırdı.Hönkürmək gəlirdi içimdən. Saçlarım islanmışdı təmiz.Taksi saxlatdırıb evimizin ünvanını söylədim. Aman Allahım..O sevgi dolu