"Sən də getmə "
Bölüm 4
Çarəsizlik elə bir vəziyyətdi ki, insan o an nə edəcəyin bilmir..
Nə qədər yalvarsamda, çırpınsamda bu insanda insanlıq duyğusu yox idi..Qolumdan tutub məni zorla harasa aparırdı..-Yunis, yalvarıran burax...
-Sənə demişdim..sən məcbur etdin! sabah artıq hamı biləcək ki qaçmısan
Nə?! ?.."Bu insanın psixolji problemləri var idi..yoxsa mən bilmirdim..guya öz kefimlə bununla qaçırdım".. Burax dedim köməy edin..Qışqırmaqdan səsim batmışdı.Məni hara apardığın bilmirdim..Ayağım burxulmuşdu..Dizimdə qanayırdı,deyəsən.. hıçqıraraq ağlayırdım..
-Kəs səsini! Mız-mız səsin başıma düşdü..Bu gün dostumun evinde qalarıq evi bizim üçün hazır ediblər..- Bu adam nə danışırdı, yəni hər şeyi əvvəldən planlaşdırmışdı.. Ya mənə toxunsa məhv olaram..yox ola bilməz nəsə etməli idim..o cəsarəti hardan tapdım bilmirəm, qolun var gücümlə dişləyib qaçmağa başlamışdım..-Aaa deyib qışqırmağı bir olmuşdu.
Ayağım incitdiyi üçün çox uzaqlaşa bilmədim..saçımda əl hiss etdiyim anda dayanmışdım.

Balaca ifritə,elə bilirdin məndən qaça bilərsən!..saçımı dartıb məni saxlamışdı...-Bunu sən istədin..- arxaya getmək istəyəndə ayağımın daşa ilişməyilə yıxlamağım bir olmuşdu..Yunisin baxışları şikarını hər an parçalamağa hazır olan şiri xatırladırdı..Üstümə gəldiyini görəndə qışqırmağa başlamışdım...Toxunma mənə, yalvarıram..Kömək edin!
-Toxunma qiza! Allahım çox şükür..bu səs Cəlil.m...- burax qizi eclaf deməyi ilə Yunisə yumruq ilişdirməyi bir olmuşdu..Hər ikisi bir- birini öldürərcəsinə vururdu.. Yerimdə donub qalmışdım.. Yunis ayaga qalxıb əlinin tərsi ilə agzının qanın silib tüpürdü..-Bizim məhşur müəllimimiz, sən kimsən sənə nə var!?
-Bura dağ başı deyil qızı zorla aparırsan, istəmir səni!..-sən qarışma, mən onu sevirəm, bəlkə, sən də ona göz tikmisən hə?!
-Bu sözü deməyi ilə Cəlil.m onun üstünə cunmağı bir olmuşdu.. Sevgi belə olmur!. Eşitdin eclaf,... ! Qulaqlarımı əlimlə tutumuşdum..Yunis artiq yerdə idi, o, güclü olsada, Cəlil.n onadan qat-qat güclü