İki Doğma İnsan

Her kes mehebbetini bir cür yaşayır,kimisinin bexti getirir kimisinin ise yox.Mehebbet ülvi hissdir,her keslere nesib olmur.Bes eger onu bedeninin bütün hüceyrelerinde,damarındakı qanında hiss edirsense,o iliyine kimi işleyibse onda nece?!Bax o zaman iki yol var,ya qovuşmaq üçün her şeyi edeceksen,ya da onsuz ölüme gedeceksen.(Müellif : Ruf M-li).Eger senden en qiymetlini,öz canından bele deyerli olanı alırlarsa onda ölüm adileşir,heç neyi deyişmeyen bir deyersizi oynayır,onun haqda heç düşünmürsen,tek düşüncen olur,canını yandıra-yandıra senden aldıqları o en deyerlini geri qaytarmaq.
Gülnargile axırıncı ziyaretinden bir neçe saat keçmişdi,Seide saata baxıb,
-qızım,yemeye baxarsan,men bir Gülnara deyim gelirem bu saat,-deyib evden çıxdı.Yenice Gülnargile çatmışdı,evin qapısının açıq olduğunu görüb, heyecanlı ve narahat halda içeri qaçdı,qonaq otağında Gülnarı qanlar içinde yere uzanmış görende bir anlıq özünü itirdi,ne edeceyini bilmedi.Evde her şey qırıq-sökük veziyyetde idi,Gülnar ise huşsuz halda yerde uzanmışdı,üzünde,qollarında qızartılar,göyermeler, cızıqlar var idi,her terefi ise qana boyanmışdı.Vehşicesine döyülmüşdü Gülnar.
-Gülnar!Gülnar!,-Seide onu qaldırmağa çalışsa da Gülnar terpene bilmirdi.Celd Orxana zeng vurdu Seide,telefon bir nece saniyelik çağırdı,lakin sonra söndürüldü.Seide gözleri yaşlı halda yerde huşsuz uzanan Gülnara baxıb,
-bextsiz bacı!,-dedi.O,Orxana bir daha zeng vurdu,telefon söndürülmüşdü,tecili yardıma zeng vurdu.
Orxan bir neçe dostuna pul üçün ağız açsa da her kesden yox cavabını eşitmişdi,sebebini bilirdi,onu da bilirdi ki,bir vaxtlar canından keçmeye hazır olduğu dostları en başda yox deyirdiler ona,son umidi İlqar idi.(Müellif : Ruf M-li).Bir gün evvel onunla danışıb,görüşmek üçün sözleşmişdiler.Avtobusdan düşüb yerimeye başladı,birden küreyinde el hiss etdi,bu polis işçisi idi.
-Orxan Resulov?,-Orxan teşvişe düşse de biruze vermemeye çalışdı.
-beli,-polis işçisi yanındakı

[1] 2 3 ... 7 >>