İki Doğma İnsan

Hər kəs məhəbbətini bir cür yaşayır,kimisinin bəxti gətirir kimisinin isə yox.Məhəbbət ülvi hissdir,hər kəslərə nəsib olmur.Bəs əgər onu bədəninin bütün hüceyrələrində,damarındakı qanında hiss edirsənsə,o iliyinə kimi işləyibsə onda necə?!Bax o zaman iki yol var,ya qovuşmaq üçün hər şeyi edəcəksən,ya da onsuz ölümə gedəcəksən.(Müəllif : Ruf M-li).Əgər səndən ən qiymətlini,öz canından belə dəyərli olanı alırlarsa onda ölüm adiləşir,heç nəyi dəyişməyən bir dəyərsizi oynayır,onun haqda heç düşünmürsən,tək düşüncən olur,canını yandıra-yandıra səndən aldıqları o ən dəyərlini geri qaytarmaq.
Gülnargilə axırıncı ziyarətindən bir neçə saat keçmişdi,Səidə saata baxıb,
-qızım,yeməyə baxarsan,mən bir Gülnara dəyim gəlirəm bu saat,-deyib evdən çıxdı.Yenicə Gülnargilə çatmışdı,evin qapısının açıq olduğunu görüb, həyəcanlı və narahat halda içəri qaçdı,qonaq otağında Gülnarı qanlar içində yerə uzanmış görəndə bir anlıq özünü itirdi,nə edəcəyini bilmədi.Evdə hər şey qırıq-sökük vəziyyətdə idi,Gülnar isə huşsuz halda yerdə uzanmışdı,üzündə,qollarında qızartılar,göyərmələr, cızıqlar var idi,hər tərəfi isə qana boyanmışdı.Vəhşicəsinə döyülmüşdü Gülnar.
-Gülnar!Gülnar!,-Səidə onu qaldırmağa çalışsa da Gülnar tərpənə bilmirdi.Cəld Orxana zəng vurdu Səidə,telefon bir necə saniyəlik çağırdı,lakin sonra söndürüldü.Səidə gözləri yaşlı halda yerdə huşsuz uzanan Gülnara baxıb,
-bəxtsiz bacı!,-dedi.O,Orxana bir daha zəng vurdu,telefon söndürülmüşdü,təcili yardıma zəng vurdu.
Orxan bir neçə dostuna pul üçün ağız açsa da hər kəsdən yox cavabını eşitmişdi,səbəbini bilirdi,onu da bilirdi ki,bir vaxtlar canından keçməyə hazır olduğu dostları ən başda yox deyirdilər ona,son umidi İlqar idi.(Müəllif : Ruf M-li).Bir gün əvvəl onunla danışıb,görüşmək üçün sözləşmişdilər.Avtobusdan düşüb yeriməyə başladı,birdən kürəyində əl hiss etdi,bu polis işçisi idi.
-Orxan Rəsulov?,-Orxan təşvişə düşsə də biruzə verməməyə çalışdı.
-bəli,-polis işçisi yanındakı